En eentje die duidelijk niet van plan was om netjes rond te worden. De tomaat groeide uit tot een bijzonder exemplaar met een wel heel afwijkende vorm. Een neus? Een slurf? Een uitgestoken been? Of ziet u er nog iets helemaal anders in?

Gerard maakte er alvast een fraaie foto van. De rest laten we graag aan de fantasie van onze lezers over. Eén ding staat vast: aan de smaak zal die bijzondere vorm vermoedelijk niets veranderen.

Dat zag ook Jochem Lei, die zondag door de Groote Heide, vlak bij de Achelse Kluis, trok. De paarse heide zorgt er nog altijd voor een prachtig kleurenpalet, maar rondom is duidelijk te zien hoe droog de natuur erbij ligt. Het gras is op veel plaatsen helemaal verdord en ook de bodem oogt kurkdroog.

Een mooi beeld, maar tegelijk eentje dat nog maar eens duidelijk maakt dat de natuur na de lange droge periode dringend wat water kon gebruiken. De regen die maandag viel, kwam dan ook meer dan gelegen.

Binnen het oldtimerploegen bestaan immers verschillende disciplines en categorieën, afhankelijk van het type ploeg en de manier waarop die aan de tractor bevestigd is. Zo werd er onder meer gestreden in Conventional Trailed, met een getrokken ploeg, en Conventional Mounted, waarbij de ploeg aan de tractor gemonteerd is. Daarnaast waren er categorieën als Classic Mounted, Reversible en Parallel Reversible Classic.

Die verschillende disciplines verklaren meteen waarom het Europees kampioenschap twee volle dagen in beslag nam. De deelnemers kregen een afgebakend stuk grond toegewezen waarop ze hun vakmanschap moesten tonen. Snelheid was daarbij allerminst het belangrijkste. De jury beoordeelde het ploegwerk op onder meer precisie, techniek, regelmaat en de kwaliteit van het uiteindelijke resultaat.

Dat dit Europese kampioenschap uiteindelijk in Hamont-Achel plaatsvond, was enkele maanden geleden nog helemaal niet voorzien. Volgens de kalender van de European Ploughing Association zou Denemarken dit jaar gastland zijn. Daar kreeg men de organisatie echter niet rond, onder meer door financiële problemen en een gebrek aan sponsors.

Een aantal Belgische liefhebbers nam daarop de uitdaging aan om het kampioenschap alsnog te redden. België was normaal pas in 2028 opnieuw aan de beurt. Op bijzonder korte tijd moest dus een geschikte locatie worden gevonden en een volledig internationaal kampioenschap worden georganiseerd.

Het oog viel uiteindelijk op een terrein van 18 hectare op de Heikant in Hamont-Achel, met zandgrond waarop voordien wintergerst stond. Daar verzamelden afgelopen weekend deelnemers uit onder meer Engeland, Schotland, Wales, Noord-Ierland, Duitsland, Nederland, Tsjechië, Noorwegen, Ierland en België.

Naast de competitie was het vooral ook een bijzonder eerbetoon aan het agrarische erfgoed. Tractoren en ploegen die meer dan een halve eeuw oud zijn, werden er niet alleen tentoongesteld, maar deden opnieuw precies waarvoor ze ooit gebouwd werden: het land bewerken. Meer foto's

Tijdens elke wedstrijd moesten twintig blokjes worden afgeschoten in zo weinig mogelijk pogingen. De Sint-Jozefsgilde uit Lommel-Kolonie kroonde zich zondag tot dagwinnaar en mocht zich bovendien tot eindwinnaar van de vier wedstrijden laten uitroepen.

Over de hele competitie had Sint-Jozef slechts 103 pogingen nodig om vier keer twintig blokjes af te schieten. Voorzitter Roger Boons mocht dan ook de wisseltrofee in ontvangst nemen.

In de eindstand werd Schutterij Sint-Anna uit Achel tweede met 112 schoten. Sint-Ambrosius eindigde als derde met 141 pogingen, terwijl Sint-Sebastiaan met 185 schoten de vierde plaats behaalde.

De DLS-wedstrijd was dit jaar al aan zijn 40ste editie toe. Naar aanleiding van dat jubileum schonk het Lommelse stadsbestuur aan elke deelnemende vereniging een glazen kunstwerk. Dat krijgt voortaan een mooie plaats in de clublokalen. (Johan Driesen)

Ook dat kampioenschap zou oorspronkelijk elders plaatsvinden. Denemarken kreeg de organisatie, onder meer door financiële problemen en een gebrek aan sponsors, niet rond. Een aantal Belgische organisatoren nam de uitdaging aan en slaagde erin het EK op bijzonder korte termijn naar Hamont-Achel te halen.

Op zaterdag en zondag namen er zo'n 40 deelnemers uit verschillende Europese landen deel met tractoren en ploegen van minstens 50 jaar oud.

Morgen brengen we op Internetgazet een uitgebreid verslag én een grote fotoreeks met de deelnemers aan dit bijzondere Europese kampioenschap.

Iedereen had zelf drankjes en hapjes meegebracht en ook een mooi bloemetje mocht niet ontbreken. Stoelen werden aangesleept en na afloop namen de kleinkinderen ook de afwas en het opruimen voor hun rekening. Moeke en bompa hoefden dus helemaal niets te regelen: alleen hun mooiste kleren aantrekken en genieten.

De oudste kleinzoon had bovendien een leuk spel voorbereid. Dat leverde heel wat hilariteit op, zeker toen de verhalen en anekdotes van ‘vruuger’ bovenkwamen. Er werd volop gelachen en herinneringen werden opgehaald. 

Daarna trok het hele gezelschap samen uit eten. Uiteraard mocht ook een mooie groepsfoto niet ontbreken. Het werd een heerlijke middag vol gezelligheid, verrassingen en verhalen, en vooral een prachtige herinnering voor moeke Elza, bompa Harrie en hun hele kleinkinderschare.

De heivlinder (Hipparchia semele) is dan ook niet de gemakkelijkste vlinder om voor de lens te krijgen. Het is een vrij schaarse soort die vooral voorkomt in droge heidegebieden, schrale graslanden, stuifzanden en open duinen. De vlinder houdt van een afwisselend landschap met kale, snel opwarmende plekjes, lage begroeiing en hier en daar een boom of struik om bij grote hitte beschutting te zoeken.

En dan is er nog zijn uitstekende camouflage. Wanneer de heivlinder landt en zijn vleugels sluit, gaat de grijsbruine onderzijde haast volledig op in de omgeving. Het lijkt soms alsof de vlinder na de landing plots verdwenen is. De soort vliegt doorgaans van eind juni tot begin september.

Dat Theo net op de Leenderheide ging zoeken, is niet toevallig. Het gebied bij Leende maakt deel uit van het uitgestrekte natuurgebied rond het Leenderbos en de Groote Heide, met een landschap van bossen, heide, vennen en stuifzand. Staatsbosbeheer werkt er bovendien aan het herstel van het heidelandschap.

Een geschikte plek dus voor een bijzondere vlinder – en voor een natuurfotograaf die weet waar hij moet zoeken. Theo vond zijn heivlinder. En gelukkig voor ons had hij zijn fototoestel bij.

Wout mocht de avond op gang trekken, waarna Sean Dhondt en zijn Top Guns het podium overnamen. En die hadden er duidelijk zin in. De ene hit na de andere passeerde de revue en het publiek zong en danste enthousiast mee. Na Top Guns was het aan DJ Thierry om de laatste Parkiesavond van het seizoen helemaal af te ronden.

Niet alleen op het podium was het een XL-editie. Ook de wei liep helemaal vol en bereikte haar topcapaciteit. Een passende afsluiter dus van de 35ste editie van Parkies Hamont-Achel.

Na afloop bleef voor de trouwe Parkiesbezoekers eigenlijk maar één grote vraag over: wat gaan we volgende week vrijdagavond doen? Naar Parkies trekken alvast niet, want daarvoor is het weer wachten tot volgende zomer.

Fotografe Annemien Evers was erbij en maakte van deze bijzonder drukke slotavond een prachtige fotoreeks. Meer foto's

Zeven vrijdagavonden op rij stond het plein in het teken van muziek en zomerse gezelligheid. De publieke belangstelling kwam aanvankelijk wat trager op gang door de aanhoudende hitte en het WK voetbal, maar daarna vonden de bezoekers opnieuw massaal de weg naar Achel.

De jubileumeditie bracht heel wat bekende namen naar het Michielsplein. Na de openingsavond met Tim Seeker en Jukebox Heroes volgden onder anderen Paul Michiels, Hit The Shower, Two Dots en Christoff. Vorige week zorgden Bram & Lennert nog voor een bijzonder drukke en sfeervolle Parkiesavond.

Vanavond is het traditiegetrouw aan Top Guns, de band van Sean Dhondt, om Parkies af te sluiten. Dat gebeurt met een XL-editie waarin de grootste hits uit de jaren tachtig centraal staan. De voorbije jaren wist de band voor de slotavond telkens bijzonder veel volk naar het Michielsplein te lokken.

Daarmee valt vanavond het doek over zeven weken Parkies in Hamont-Achel. De organisatie bedankt alle bezoekers, artiesten, medewerkers en de stad voor hun bijdrage aan de 35ste editie. En wie er deze zomer nog niet bij was: vanavond is dus écht de laatste kans.

Gerard zag er meteen een mooie fotokans in. Met de zon als tegenlicht legde hij de waterstralen vast, waardoor duizenden kleine waterdruppels in het zonlicht oplichten. Een verfrissend beeld tijdens deze hete zomerdagen. 

Een zonsverduistering ontstaat wanneer de maan tussen de zon en de aarde schuift en haar schaduw op de aarde werpt. In de smalle kernschaduw is de zon volledig bedekt en ontstaat een totale eclips. In de veel grotere bijschaduw zien we een gedeeltelijke verduistering (in België). Hoe dichter je bij de kernschaduw zit, hoe groter de bedekking. Dat de maan de zon volledig kan bedekken, is een opmerkelijk kosmisch toeval. De zon is ongeveer 400 keer groter dan de maan, maar staat ook ongeveer 400 keer verder van de aarde. Daardoor lijken beide hemellichamen vanaf de aarde vrijwel even groot. Tijdens een totale eclips kan de maan zo de heldere zonneschijf afdekken en wordt de ijle zonnecorona zichtbaar.

De laatste totale zonsverduistering in België vond plaats op 11 augustus 1999. Wie de volgende in eigen land wil meemaken, moet geduld hebben: die staat pas gepland voor 23 september 2090. Een totale eclips in België blijft dus een uitzonderlijk verschijnsel.

Ook sterrenkundevereniging Noorderkroon uit Achel had deze eclips in haar agenda aangestipt. De Mulkerheide in Hamont-Achel, aan de rand van een open veld met een vrij uitzicht op het westen, was de place to be. Langs een traject van ongeveer 250 meter hadden zich naar schatting zo'n 300 toeschouwers verzameld om het bijzondere schouwspel te volgen. De eclips begon om 19.18 uur, bereikte rond 20.13 uur haar maximum met ongeveer 90 procent bedekking en eindigde om 21.05 uur. Voor sommigen was het wellicht de eerste keer dat ze zo’n bijzonder hemelverschijnsel van dichtbij konden beleven. Met een speciaal eclipsbrilletje kon de zonsverduistering veilig worden bewonderd. Geen totale verduistering dus, maar wel een belevenis die voor velen nog lang zal blijven nazinderen en misschien zelfs een echte “once in a lifetime”-ervaring. (Noorderkroon Achel - Foto's Guido Swusten) Meer foto's

Het dier kwam boven water en begon te spelen met een sigarettenpeuk die in de poel was beland. Even later nam de kikker de peuk zelfs in zijn bek. Gelukkig besloot hij niet om hem op te eten.

Een grappig beeld, maar tegelijk eentje met een minder leuke boodschap. Een sigarettenpeuk in het water gooien om brandgevaar te vermijden, is begrijpelijk, maar neem hem daarna ook weer mee. In zo'n poel leven immers heel wat dieren die afval voor voedsel kunnen aanzien. "Foei, rokende medemens"; aldus Jean-Pierre.

De stoeltjes werden netjes in rijen uitgeklapt en velen hadden ook een drankje bij om het wachten aangenaam te maken. Uiteraard waren er heel wat eclipsbrillen te zien, al bleek ook een lasbril dienst te kunnen doen.

De leden van Sterrenwacht De Noorderkroon gaven ondertussen deskundige uitleg en boden de bezoekers de kans om door hun telescopen naar de gedeeltelijk verduisterde zon te kijken.

Op het hoogtepunt was ongeveer 90 procent van de zon bedekt. Echt donker werd het niet, maar het verschil was wel merkbaar. De wei voelde plots minder warm aan en ook de temperatuur leek even gevoelig te zakken. Een bijzonder moment dat de honderden aanwezigen samen konden beleven.

Morgen, donderdag 13 augustus, richt Sterrenwacht De Noorderkroon de blik alweer naar boven. Op Domein De Bever in Achel vindt dan de jaarlijkse Perseïdenavond plaats. Vanaf 22 uur kunnen bezoekers samen op zoek naar vallende sterren tijdens de bekende meteorenzwerm van de Perseïden. De activiteit is gratis en iedereen is welkom. Meer foto's

Bomma Tilly en oma Anne-Marie wonen in Hamont, mama Valerie en dochtertje Ellie in Lommel en mama Sofie en dochtertje Marie in Pelt. 

Samen vormen ze een dubbel viergeslacht, met de kleine Marie als jongste telg die het bijzondere familieplaatje compleet maakt.

Vier generaties én twee viergeslachten op één foto: een mooie reden om de familie samen voor de lens te brengen.

De rups valt op door haar lange oranjekleurige haren en opvallende witte vlekken op de rug. Die uitbundige verschijning heeft een functie: ze moet mogelijke belagers afschrikken en de rups zo enige bescherming bieden. Gerard Coenen kreeg dit kleurrijke exemplaar mooi voor de lens. 

Pieter Vanderhenst uit Achel zorgde voor de strafste prestatie. De atleet van de Lommelse Triatleten finishte in 2u03'23" en werd daarmee knap 10de algemeen.

Ook Daan Cox uit Achel, eveneens aangesloten bij de Lommelse Triatleten, eindigde mooi vooraan. Hij klokte af op 2u24'21" en werd 67ste algemeen. De derde man uit Hamont-Achel aan de finish was Dyoni Roosen uit Achel. Hij eindigde als 89ste in 2u28'55". Benjamin Van de Wiele, eveneens uit Achel, werd 142ste in 2u39'39".

Ook bij de vrouwen was Hamont-Achel vertegenwoordigd. Noor Segers finishte als 152ste algemeen in 2u41'39". Michaline Lon, aangesloten bij de Lommelse Triatleten, bereikte de meet in 3u18'00" en werd 270ste.

Vooral de top-tienplaats van Pieter Vanderhenst mocht gezien worden: hij was niet alleen de snelste deelnemer uit Hamont-Achel, maar behoorde ook tot de tien snelste triatleten van de volledige kwarttriatlon. Meer foto's

Na de mis zegende pastoor Roel de aanwezige fietsers. Zo'n honderd mensen waren met hun fiets naar Hamont afgezakt om er de zegen te ontvangen.

Rond 11.30 uur werd de fietswijding herhaald aan de Mariakapel van de Achelse Kluis. Daar was de opkomst met een twintigtal deelnemers duidelijk kleiner.

De stad Hamont-Achel gaf iedere deelnemer bovendien een gewijde medaille mee als aandenken. (Luk Van De Sijpe)

 “Ik heb de ziekte van het vergeten”, zegt een mevrouw op tv. Wat heeft ze dat mooi gezegd. Al is er natuurlijk niets moois aan.

Het is ook de ziekte van het verdoezelen. Zo lag er bij moeder eens een uitnodiging voor een bruiloft van onbekende mensen in het mandje van haar rollator. We hadden totaal geen idee wie de mensen waren. Hoe had ze die uitnodiging in haar rollator gekregen? “Ge moet precies nog naar een feest ma”, zei ik. “Is het echt?”, lachte ze. “Dan moet ik voor een nieuw kleed gaan.”

Concreet zorgen 2,3 miljoen Belgen voor kinderen onder de 15 jaar, zorgen 600.000 grootouders wekelijks minstens een uur voor hun kleinkind en zijn 800.000 Belgen mantelzorger voor een partner of een ander familielid (15+) dat kwetsbaar of ziek is of een handicap heeft. 

Dat vertaalt zich ook in de combinatie met werk: een op drie heeft aangepast werk of vermindert zijn werktijd. Vooral op vrouwen heeft dat een impact: bijna de helft (45,3%) geeft aan minder te werken of een aangepast werkschema te hanteren, tegenover 25,4% van de mannen.

In Limburg zijn dit voorjaar 17.946 koninginnen van de Aziatische hoornaar gevangen. Dat blijkt uit gegevens van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO).

In Lommel werden er 2.557 gevangen, in Hamont-Achel 1.158, in Oudsbergen 815, in Peer 765, in Hechtel-Eksel 744, in Beringen 625, in Pelt 530, in Leopoldsburg 455, in Bree 225 en in Bocholt 90.

Wat ik wel dagelijks vind, is een overstroming van absurditeiten, die omgekeerd evenredig is met de droogte van de zomer. In deze tsunami van vreemde gebeurtenissen, gedragingen, reacties is het voor een columnist met als thema ‘raar’ niet vanzelfsprekend om iets zinnigs op papier te krijgen. De rariteiten-overkill doet me met de mond vol tanden aan de zijlijn staan toekijken. Ik weet het even niet meer en ik snap er nog veel minder van.

Ook cartooniste Katrien Fabry verlangde alweer naar wat blauw. Ze keek even naar buiten en zag het meteen helemaal voor zich: een strakblauwe lucht en goedgemutste mensen die vanop hun balkons vrolijk naar elkaar zwaaien. Zo kan een grijze dag er met een beetje fantasie plots een stuk zonniger uitzien.

Lüstert wattie now wir ón de haand hit. 

En had öllie. Tot tekomede móndig hei op Internetgazet. 

Daarnaast waren er in 2025 2.171 zwaargewonde verkeersslachtoffers op de wegen in het Vlaamse Gewest. In 2005 waren er dat 3.912. Tussen 2005 en 2025 daalde het aantal zwaargewonde verkeersslachtoffers met 45%. Het aantal lichtgewonden daalde tussen 2005 en 2025 van 36.116 naar 25.432 (- 30%).

De organisatoren willen er voortaan een jaarlijkse afspraak van maken. Geen uitgebreid feestmaal deze keer, maar vooral de gelegenheid om elkaar opnieuw te zien, herinneringen op te halen en gezellig bij te praten. Drank en gebak zijn verkrijgbaar naar eigen behoefte en voor eigen rekening.

De bijeenkomst begint zaterdag 19 september om 13.30 uur in de grote zaal van De Burg in Hamont. Inschrijven is niet nodig: de 81-jarigen kunnen gewoon spontaan langskomen.

De organisatoren hopen zoveel mogelijk leeftijdsgenoten te bereiken en doen daarom een oproep: men zegge het voort!

Meer informatie is verkrijgbaar bij Thérèse Peeters (011 44 57 82 of 0478 37 64 09), Pieter Bax en Mariette Duysters (011 64 88 87), Josée Van Eerdewegh (011 64 55 71) en Jan Hendrikx (011 63 38 54 of 0474 40 79 28).