Folkmuziek moet momenteel zowat het meest onderschatte genre zijn in de hedendaagse muziekwereld. Wat een talent dat afgelopen weekend op de planken stond van de 30ste editie van het Folkfestival Ham is haast niet te beschrijven. De veelzijdigheid van de muzikanten, het aantal instrumenten dat ze bespelen en de kennis van de muziekgeschiedenis, het maakt van folkmuziek een genre om U tegen te zeggen.
Voor de feesteditie stonden afgelopen weekend topartiesten geprogrammeerd in twee tenten. Vrijdag zorgde virtuoos
Jan de Smet en de Grote Luxe voor de feestelijke opening. Het was ook het moment dat organisator Jan Reusen officieel de fakkel doorgaf aan zijn vier kinderen. En die zullen dat met evenveel vuur en passie doen als hun ouders, zoveel is zeker.
Zaterdag bracht de Italiaanse Roberta Gulisano een inspirerende en gevarieerde set met prachtige muziek uit haar geboortestreek in Sicilië. Roberta laat haar stem zweven over het publiek met ontroerende en warme liedjes. Nieuw dit jaar was de tweede kleinere tent waar vooral dansmuziek werd geprogrammeerd en dat sloeg duidelijk aan.
Ook dansbare muziek op het hoofdpodium met Grumpy O Sheep, een Franse band die vooral swingende Ierse muziek op een energieke manier speelt maar de passie kwam niet echt over. De ziel van folkmuziek ontbrak en werd ingeruild voor te veel speelsheid.
De afsluiter zaterdag was Óscar Ibáñez & Tribo. De Spaanse topmuzikant speelt met doedelzakken en fluiten alsof het kinderspeeltjes zijn.
Óscar is een heerlijke mix van Jethro Tull en Thijs van Leer met een vurig Spaans temperament. Hij zette de tent op zijn kop en kreeg terecht een lange staande ovatie.
Zondag was het uitkijken naar het Franse wonderkind Luc Arbogast. Volledig in middeleeuwse outfit jongleert hij met traditionele folkmuziek, Gregoriaanse gezangen en opera. Wat Luc brengt, kan je niet in een hokje zetten. Het is dan ook een concert dat je moet zien en voelen. Het publiek genoot alvast van deze uitzonderlijke artiest die in Frankrijk al heel wat muzikale waters heeft doorzwemmen.
De folkfestival in Ham sloot gisterenavond waardig af met de Cara Band en dat is geen flauw bier. Het internationaal gezelschap bracht een mooie mix traditionals en eigen nummers in de klassieke Ierse of Schotse folktraditie, net als hun whisky gerijpt in diepe tradities.
De weemoed van de Ieren gehard door eeuwenlange migratie staat voor Caro symbool voor de hedendaagse uitdagingen in de wereld. En is het zo al meteen uitkijken naar de 31ste editie volgend jaar. (foto's Patrick Cosemans, video Pascal Peeters. Meer op onze Facebookpagina)