Geachte heer De Gucht
Eerlijk? Ik had eerst 'voorzitter Open VLD' geschreven, want die nieuwe partijnaam 'Anders' bekt vooralsnog voor geen meter. Politieke partijen veranderen tegenwoordig sneller van naam dan tante Jeanette van kapsel, die twee keer per week naar de kapper ging voor een nieuwe coiffure. Maar daar wil ik het niet over hebben.
Het lijkt me dat een aantal mensen in uw partij een nieuwe trend willen neerzetten. Waarbij uzelf. Ik vermoed dat u hierin niet de trendsetter bent, maar u volgt wel de hype zoals die door voormalig minister van justitie Paul Van Tigchelt werd gecreëerd. Het viel me op dat hij steevast met opgerolde hemdsmouwen in beeld kwam. Bij Terzake, de Afspraak of het journaal. Zelfs bij partijbijeenkomsten in openlucht tijdens de wintermaanden verscheen hij met die opgerolde mouwen. Trouwens, we kunnen beter zeggen 'opgefrommelde’ hemdsmouwen, want netjes of stijlvol is het niet. En er zijn nog van die dinges.
U als voorzitter volgt nu die modegril van dhr. Van Tigchelt. Ik zag u ook bij PieterJan De Smedt aan de tafel van Terzake zitten met de hemdsmouwen bijna tot aan de schouders opgerold. Makkelijk moet dat toch ook niet zijn, wel?
Het was, zoals u kan denken, ook onderwerp van gesprek in café De Kiezel. Mijn buurman Gust had er, zoals we van hem gewend zijn, een mooie theorie over.
"Ze zijn niet de eerste politici die dat doen. De beeldvorming is natuurlijk dat ze 'de handen uit de mouwen steken’. Alsof ze willen zeggen: 'Wij zijn de werkers, de doeners'. Je zag dat vroeger ook in van die knokfilms, dat ze eerst hun mouwen oprolden vooraleer ze op de vuist gingen. Dat beeld past trouwens wel bij politici. Want als ze iets goed kunnen is het bekvechten. Maar het deed me nog aan iets anders denken. In de tweede kleuterklas bij juffrouw Marie-Louise moesten we ook de mouwen van onze trui oprollen als we gingen verven of knutselen. Afijn, ik wil maar zeggen, het zijn een bende kleuters als je het mij vraagt. Alsof wij daar niet doorheen kijken, met die stomme opgerolde hemdsmouwen."
Tot daar het citaat van Gust. Maar ik vroeg me nog iets af. Wat zegt uw vader daarvan? Karel De Gucht zagen we toch altijd kraaknet, met pak en das, naar buiten komen. Als u zijn antwoord hebt, mag u het mij altijd laten geworden.
Afsluitend nog dit. Dit alles gezegd zijnde, uw opgerolde hemdsmouwen zijn nog altijd beter dan Ben Weyts, die met enkel een onderbroek en T-shirt in een klas verscheen. Heel Vlaanderen krijgt dat beeld niet uit zijn hoofd. De horror. Als u hem tegenkomt in de Wetstraat, mag u hem dat zeker nog eens zeggen.
Ondertussen verblijf ik,
met de meeste hoogachting
Désiré Dinges