De derde editie van 2026 van
De Achelse Kapetulie, het tijdschrift van
Heemkundekring Achel, is zopas verschenen. Ook deze keer krijgen de lezers een gevarieerde verzameling Achelse geschiedenis, dorpsfiguren, dialect en opmerkelijke verhalen voorgeschoteld.
Dat geschiedenis niet altijd helemaal blijkt te kloppen met wat jarenlang werd aangenomen, komt onder meer aan bod in een bijdrage over de Achelse Tomp. Inspecteur en heemkundige Adriaan Claassen ontwikkelde destijds, op basis van de toen beschikbare kennis en eerdere onderzoeken, een beeld van hoe het gebouw er in de middeleeuwen moet hebben uitgezien. Later onderzoek bracht nieuwe inzichten. Jean-Pierre zet in De Achelse Kapetulie de feiten en interpretaties nog eens op een rij.
Jef Plas vertelt dan weer het verhaal achter de vergulde haan op de kerktoren van Achel. Op 23 juni werd die bij de kiosk, in aanwezigheid van belangstellenden en leden van het kerkbestuur, door pastoor Roel Alders gezegend voordat hij opnieuw zijn plaats hoog op de kerktoren kreeg. Waarom een nieuwe haan nodig was en waar de traditie vandaan komt, is in het tijdschrift te lezen.
Ook het Achelse dialect krijgt opnieuw een plaats. In 2001 bracht Heemkundekring Achel het boekje Achelse mensen – uit de tijd van toen uit, van de hand van stichter en priester Adriaan Claassen. In het nieuwe nummer knoopt René Winters daarbij aan met het verhaal van Me Guys, geschreven in het dialect.
En er is nog een opmerkelijk verhaal. Hamont mag dan zijn 'walvissers' kennen, in Achel-Statie hebben ze ooit een echte walvis gezien. Aan de hand van getuigenissen reconstrueerde René Winters wat zich zo'n 75 jaar geleden rond het station van Achel afspeelde.
Een abonnement op De Achelse Kapetulie, die vier keer per jaar verschijnt, kost 12,50 euro. Meer informatie is te vinden op de website van Heemkundekring Achel.
Foto's: Mie Guys en personeel bij café 'De Drie Molenstenen', het huidige Molenhuis, in 1967; Roel Verweijen en Gerard Bloemen bij de Achelse Tomp.