Voor de tiende opeenvolgende keer bolde Patrick Vanlaar aan de Ochsenalm (Kaunertal) donderdag rond 14.10 u na de Handbikebattle 2026 over de finish. Tien keer fikste hij dat op eigen kracht. Maar deze editie was een knoerharde noot om te kraken. Hoofdoorzaak: de zon. Niet voor niets hadden de organisatoren in ieders deelnemerspakket vooruitziend een parasol gestopt!
Patrick Vanlaar: ” Niet te doen! Als André en Roel mij met die paraplu niet in de schaduw hadden gehouden, was ik gestopt. De vorige keren sakkerde ik onderweg, dat ik me had ingeschreven. Maar als ik bekomen was , wilde ik er toch weer bij zijn. Ik ben content dat ik die tien gehaald heb. Maar als ik nog deelneem, zal het met elektrische ondersteuning zijn.“
Broer André was in die tien jaren evenveel keer persoonlijke vaste buddy. Donderdag legde hij een flink stuk van het traject stappend af, afwisselend met buddy Roel voor broodnodige schaduw zorgend.
André Vanlaar:” Ook voor mij was deze battle een bijzondere. Het was in ieder geval de heetste! De GPS op mijn stuur gaf bij aankomst een gemiddelde temperatuur van 33° en een piek van 43° aan! Dichter bij het asfalt moet dat voor Patrick nog heter gevoeld hebben. Onderweg is het door de hitte en ook door Patrick zijn MS een paar keer spannend geweest. Maar zo’n 3 à 4 kilometer van de finish wisten we dat hij tot achter de streep zou doorknokken.”
En deze tiende keer wilde ook zus Christiane er per se bij zijn in Feichten. Andere jaren hielden beroepsverplichtingen haar meestentijds op het thuisfront. Maar dan begeleidde ze broer Patrick bij zijn talloze trainingen, dichtbij huis of daar verder vandaan. Door haar inzet, die van een kliek meetrainende sportievelingen, gelegenheidsbuddy’s, vaste of tijdelijke logistieke ondersteuners én de mentale steun van sympathisanten op het thuisfront zette Patrick in de eerste negen edities redelijk gelijkmatige prestaties op de tijdentabel.
Toen hij na de finish op zijn effen gekomen was, besefte hij het belang van dat groepsgebeuren maar al te goed.
Patrick: “ Ik heb al die jaren zoveel mensen leren kennen en rond mij gehad op wie ik iedere keer weer kon rekenen!”
Vrijdag stond nog een lazy chilldagje geprogrammeerd, logische decompressie na de inspanning. ’s Avonds was er voor alle teams nog een barbecue, afsluiter van de sportieve battle en van een traditoneel weekje verbindende gezelligheid. Zaterdag werd huiswaarts gekard.
Jef Vanbussel
Foto boven: aankomst nummer tien met parasol tegen de vlammende zon.
Eerste foto onder de tekst: van links naar rechts de handbikers Jan, Patrick, Martijn, John en hun teams, naar jaarlijkse gewoonte broederlijk vóór hotel Kaunertaler Hof.
Tweede foto onder de tekst: buddy Roel met vier van de tien battles op de teller, logistiek medewerker Ivo met 7 deelnames en persoonlijke buddy André met een tien op tien!
Derde foto onder de tekst: Patricks tijdentabel van zijn eerste negen deelnames.
Vierde foto onder de tekst:ontwerp voor de gelegenheidstattoo n.a.v. tien deelnames.