Tijdens de herdenking van de elf bemanningsleden van drie RAF-bommenwerpers die tijdens de Tweede Wereldoorlog op het grondgebied van Hamont-Achel neerstortten, was ook
de jeugd nadrukkelijk aanwezig. Met militaire voertuigen uit die periode werden de kinderen naar de kapel van de Witteberg gebracht. Tijdens de plechtigheid legden zij bloemen neer als eerbetoon aan de gesneuvelde vliegeniers.
Bram Voortmans uit het vijfde leerjaar van Basisschool De Achelier bracht een gedicht over oorlog en vrede, niet alleen in het Nederlands maar ook in een verzorgde Engelse versie. Met zijn woorden herinnerde hij aan het leed van de Tweede Wereldoorlog en trok hij tegelijk een brug naar de conflicten die vandaag nog steeds woeden.
Het gedicht luidde als volgt:
Wereldoorlog twee.
Men kende geen peis en vree.
Alleen maar oorlog en geweld.
En er werd maar één vraag gesteld.
Waarom moeten we het zo oplossen?
En kan men ons niet van het kwade verlossen?
Er zijn in die tijd veel mensen doodgegaan.
En men heeft zware tijden doorstaan.
Maar ook vandaag zijn er weer landen met vechten begonnen.
En uiteindelijk is er niemand gewonnen.
Laat ons daarom samen dromen
dat de wereldvrede snel mag komen.
De jonge voordrager kreeg na afloop een warm applaus van de aanwezigen. Zijn boodschap van vrede kwam in een herdenking die niet alleen terugblikte op het verleden, maar ook opriep om lessen te trekken voor de toekomst.