De afgelopen weken speelden meer dan 700 jongeren het Help-spel. De secundaire scholen van Noord-Limburg lieten hun vierdejaars zo op een interactieve manier kennismaken met de grote verscheidenheid aan hulpverleningsdiensten. Het Help-spel werd een aantal jaren geleden ontwikkeld door het JAC (Jongerenonthaal CAW-Limburg). Al voor het vierde jaar op rij zetten de gemeenten Pelt en Hamont-Achel financieel en organisatorisch hun schouders mee onder dit project. Elke dag gaan er zo’n 8 000 leerlingen naar school in de twee gemeenten. En elke dag werken de scholen aan het algemeen welzijn van die jongeren.
De weg vinden naar de gepaste hulpverlening is daarbij van cruciaal belang. Maar dat is binnen het doolhof van hulpinstanties- en diensten voor veel jongeren geen gemakkelijke opgave. Het Help-spel speelt in op die problematiek en tracht de jongeren wegwijs te maken in de wirwar van het hulpverleningsaanbod. Het is een manier om de drempel naar de hulpverlening te verkleinen en de weg ernaartoe te vergemakkelijken. Jongeren leren zo dat de medewerkers van de verschillende diensten gewoon mensen zijn die niet bijten, maar willen helpen. Anderzijds ervaren zij ook dat waar ze hun vraag ook stellen, zij altijd worden doorverwezen naar de juiste dienst. Het wordt mee gedragen door het overleg jongerenwelzijn in Pelt en Hamont-Achel. Hieraan nemen afgevaardigden deel vanuit de twee gemeentebesturen, leerlingenbegeleiders van alle secundaire scholen van de gemeenten, welzijnspartners zoals het JAC en het CAD en de politie. Het overleg wil heel concrete acties opzetten om het welzijn van jongeren te bevorderen.
Het JAC (Jongerenonthaal CAW Limburg), het CLB (Centrum voor Leerlingbegeleiding), de gemeentelijke jeugddienst, het CAD (Centrum voor Alcohol – en andere Drugproblemen), de politie, het OCMW (Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn), de VDAB (Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling en Beroepsopleiding), GTB (Gespecialiseerde Trajectbegeleiding), het LiSS (Limburgs Steunpunt Straathoekwerk), Child Focus en de eerstelijnspsychologe namen als instellingen deel aan het Helpspel. Zij zijn er zich terdege van bewust dat deze inspanningen om zelf naar de jongeren toe te gaan, noodzakelijk zijn. Alleen zo kunnen de drempels zo laag mogelijk gehouden worden.