Afgelopen week was het voor mij als rariteiten-rechercheur een erg gemakkelijke week. Het was behoorlijk voor de hand liggend. Terwijl u hier met twee opties te maken kreeg, moest ik een tegenovergestelde keuze maken. Beiden dingen zijn raar, de combinatie ervan is raarder en als je dan ook nog weet waar, dan is het helemaal raar of raarst. U kon hier ofwel heerlijk vertoeven in de koelte van de airco. Ofwel vroeg u zich af waarom u zo’n toestel nog niet hebt aangekocht. Dat was uw dilemma, tenzij u het plonske-pintje-bbq-advies van onze defensieminister heeft opgevolgd. Mijn keuze was van een andere soort: ik moest kiezen tussen een pullover en een paraplu.
Ik was in de buurt van Lissabon en daar was het koud en nat. Het was alsof ze het zuiderse en het Belgische klimaat van plaats verwisseld hadden tijdens mijn dutje in het vliegtuig. Daar was ik niet op voorzien. Het was namelijk al een beetje bakken tijdens het pakken van mijn koffer en daarom heb ik warme kleren niet eens in overweging genomen. Uiteindelijk ben ik zowel met trui als paraplu de winkel buiten gestapt en ik ben er goed mee geweest, want het was echt kil in Portugal.
Ik zit al in de overtreffende trap: raarst. En toch: het aller-raarst is dat we het er allemaal maar bij nemen. Klimaatopwarming? Tja, dan kopen we massaal airco’s, waarmee we de opwarming nog wat aanwakkeren… We zijn bezig met ons in te dekken, maar niet met er iets aan te doen. Het is nog niet eens goed begonnen en we geven ons al gewonnen. Als de Rode Duivels zo spelen, dan is het land te klein!
Misschien moet Theo Francken bij gebrek aan ambitieus klimaatplan de infrastructuur voor zijn BBQ-pintje-plonske-politiek maar voorzien voor alle Belgen: elke wijk zijn eigen zwembad met bar. We gaan in het defensief tegen de klimaatopwarming. Heerlijk. Alles komt goed. En ’s avonds voor we gaan slapen, zetten we de airco aan, die dan eigenlijk ook gesubsidieerd dient te worden.
Ondertussen smelten er gletsjers, zijn er overstromingen en modderstromen, verdwijnen er eilanden, dreigt er hongersnood… We nemen er graag acte van op het grote led scherm aan ons buurtzwembad (bedankt, Theo!), waarna we terug naar het WK-voetbal zappen. Alles komt goed. Er wordt voor ons gezorgd.
Of? Ontwaken we ooit nog uit onze lethargie? Gaan we de politiek toch eens op hun verantwoordelijkheid wijzen? Willen we ons eigen leven aanpassen? Dat is allemaal een keuze!
Ondertussen verontschuldig ik me voor mijn vliegreis. Maar waarom is dan ook de meest vervuilende optie de goedkoopste, beste politiek?
Jan Verheyen