De blauwalgen op het Albertkanaal zijn ’s ochtends heel goed te zien: een groenblauwe filter drijft op het water. Verschillende watervogels drijven dood op het kanaal. Blauwalgen zijn giftig en kunnen dodelijk zijn voor dieren. Voorzichtigheid is dan ook geboden. Aanraking is gevaarlijk maar er kunnen ook giftige stoffen via de ademhaling in ons lichaam terechtkomen. Een dagje vissen langs het kanaal is dus zeker niet onschuldig als het lijkt, laat staan de vissen consumeren. Door de aanwezigheid van blauwalgen is het recreatie en watercaptatie sinds begin deze maand op het Albertkanaal verboden door de Vlaamse Waterweg. Die toestand zal nog even duren.
Blauwalgen behoren tot de oudste levensvormen op onze planeet en zitten van nature in het oppervlaktewater. Hoewel hun naam anders doet vermoeden, zijn het eigenlijk geen algen of wieren, maar bacteriën. Hun wetenschappelijke naam is cyanobacteriën. De blauwalg bestaat niet. Er bestaan namelijk niet minder dan 2000 soorten en niet elke blauwalgensoort is even schadelijk. Een (te) hoog gehalte aan voedingsstoffen, waterschaarste, hoge watertemperatuur en een gebrek aan stroming en ander waterleven, kortom waterverontreiniging en klimaatopwarming werken de bloei van blauwalgen in de hand. Blauwalgenbloei is dan ook een teken van een minder goede waterkwaliteit. Het grootste gevaar van blauwalgen schuilt in de eigenschap om gifstoffen (cyanotoxines) te produceren. Sommige van deze toxines behoren tot de meest dodelijke ter wereld omdat ze niet enzymatisch afgebroken kunnen worden en er geen tegengif voor bestaat. (Hans Put)