Momenteel loopt er een openbaar onderzoek voor de uitbreiding van het kerkhof van Paal. De stad wil er een natuurbegraafplaats creëren. In Paal is het de bedoeling om er een urnebos te ontwerpen met een grafheuvel. Er kunnen in het bos dan biologisch afbreekbare urnen in het bos begraven worden. Een gedenkplaatje kan daarbij in een boom gehangen worden. Daarnaast introduceert de Stad Beringen ook foetusbomen. Die staan ondertussen al op de begraafplaatsen van Tervant en Beringen-Mijn. Hier kan een gegraveerd naamplaatje in een boom van cortenstaal gehangen worden. In de buurt staat ook een rustbank. Op die manier worden begraafplaatsen meer en meer parken en warme ontmoetingsplaatsen. Ook aan het kerkhof van Beverlo wordt een uitbreiding in die zin voorzien.
Tegelijkertijd is er meer aandacht voor groen op de kerkhoven. Zo is er op het kerkhof van Beringen-Mijn een speciaal hotel voor zandbijen gemaakt. Er was daar immers een grote kolonie zandbijen aanwezig. Ook het inzaaien van extra bloemen en gras tussen de graven is al een tijdje gangbaar.
Toch hangt er nog altijd een bittere nasmaak aan de recente ontgravingen in Beringen. De vraag die velen zich stellen is waarom er geen namen kunnen geplaatst worden van al die mensen. Dat is bijvoorbeeld wel het geval in veel andere gemeenten zoals in Meldert of Bilzen.
Een klein stukje funerair erfgoed is bij de recente ontgravingen wel bewaard. Zo werden er van het kerkhof van Beringen-Mijn en Beverlo een aantal graven bewaard. Deze moeten nog teruggeplaatst worden.