Geert Wouters is korpschef van onze politiezone.
Wat was het leukste aan 2022?
Net een jaar geleden waren onze sociale contacten nog beperkt. Begin 2022 werden voorzichtig de eerste stappen gezet richting ‘het normale leven’: onze ‘bubbel’ werd groter, evenementen konden terug doorgaan en het mondmasker verdween. Dit is ongetwijfeld voor velen één van de positieve momenten in 2022. Ook voor ons korps was dit moment een welkome verzuchting. Enerzijds vereisten diverse lokale evenementen wel opnieuw inzet van ons korps maar anderzijds kon binnen diverse projecten de draad terug opgenomen worden. Zo realiseerden we in 2022 onder meer de uitbreiding van ons hoofdcommissariaat waardoor diverse diensten nu beschikken over een ruimere infrastructuur. Geluk zit echter niet alleen in grote projecten. Heel veel kleine zaken zoals een positieve appreciatie over onze dienstverlening of een kort dankwoordje van een burger deden ons in het voorbije jaar enorm veel deugd. En dat is leuk.
Wat heeft u afgelopen jaar pijn gedaan?
Ongetwijfeld het toenemend geweld in de wereld. We denken niet alleen aan de duizenden slachtoffers van de oorlog in Oekraïne maar ook aan geweld dicht bij huis én het toenemend geweld tegen onze politiemensen en andere hulpdiensten. Ook binnen onze zone werden wij hiermee het afgelopen jaar meermaals van heel dichtbij geconfronteerd. Vaak gaat het om personen die onder invloed zijn van drugs of alcohol maar ook anderen blijken meer en meer terug te grijpen naar allerlei vormen van agressie. Dat beroepen die hulp verlenen aan mensen in nood net slachtoffer worden, roept (gelukkig) veel maatschappelijke verontwaardiging op. De roep naar nog snellere en strengere straffen voor daders is dan ook groot. Anderzijds is het ook onze taak om onze medewerkers maximaal te beschermen en te ondersteunen waar nodig. Zo zullen ook onze ploegen in 2023 uitgerust worden met bodycams om hun veiligheid op het terrein te verhogen.
Wat vond je het beste op radio, tv, Internetgazet Beringen, krant, podcast of sociale media?
Ik zou bijna willen zeggen het wereldkampioenschap voetbal in Qatar maar gezien de zwakke prestatie van onze nationale ploeg zal ik hier maar niet verder op ingaan. Verder zijn ook opnieuw de diverse voetbalrellen in Brussel en Antwerpen op zijn minst betreurenswaardig te noemen. Zelfs vanuit ons korps dienden wij medewerkers te mobiliseren om deze baldadigheden de kop in te drukken. Ik heb niet zo veel tijd om televisie te kijken maar als ik dan toch één programma moet noemen waar ik aan vasthou en dat me boeit dan is dat ‘Het Nieuws’. En ook via de Internetgazet volg ik dagelijks de regionale berichtgeving op. Beroepsmatig zijn het niet alleen de feiten die me boeien maar ook de manier waarop er vaak gecommuniceerd wordt. Zo is de manier van communiceren de afgelopen decennia veel directer geworden. De wijze waarop mensen met elkaar communiceren is door deze online media behoorlijk veranderd, zowel in positieve als in negatieve zin. De samenleving is harder geworden in communicatie. De technologie heeft het mogelijk gemaakt om vanuit je luie stoel zomaar wat te roepen naar een ander en hierbij de confrontatie niet te schuwen. Dit vertaalt zich ook in communicatie op straat, die hierdoor veel directer is geworden en daardoor leidt tot meer confrontaties, jammer genoeg ook met hulpverleners.
Welke concerten, boeken, films of theatervoorstellingen hebben u in 2022 geïnspireerd?
Dat is een moeilijke vraag aangezien ik als ontspanning zoveel mogelijk de natuur (wandelen, fietsen en lopen) opzoek. Ik vernam dat onze Vlaamse films nog steeds hoog scoren en dat is toch wel iets om trots op te zijn. Als ik er ééntje zou mogen uitkiezen dan denk ik dat ik voor ‘Close’ zou kiezen.
Wat zijn uw wensen voor 2023?
Vooreerst wens ik iedereen een goede gezondheid toe. Het is een cliché, ik weet het, maar zonder die basiswens hebben alle andere wensen geen zin. Vervolgens hoop ik dat alle wensen die men koestert, of het nu op persoonlijk, familiaal of beroepsvlak is, waarheid mogen worden. Laat ons verder ook hopen dat het maatschappelijk geweld niet verder escaleert maar teruggedrongen wordt, bij ons, maar zeker ook op zoveel andere plaatsen in de wereld. In dezelfde zin en hierbij nauw aansluitend hoop ik dat 2023 het jaar mag worden van meer wederzijds begrip, minder individualisme en vooral van het besef hoe goed we het hebben.