Begin 20ste eeuw bracht de steenkoolontginning welvaart in Beringen, al gauw werd de steenkool het zwarte goud genoemd. Intussen is de industriële activiteit vergane glorie en krijgen de verschillende deelzones van de mijncite een herbestemming.
Het rijk bewaarde mijnpatrimonium van Beringen werd na de sluiting van de mijnen geklasseerd waaronder ook het kolenspoor. Om de steenkool te verschepen werd destijds een dubbel spoor aangelegd tussen Beringen-Mijn en het Albertkanaal.
Ruim 23 jaar na de sluiting werd in 2012, onder leiding van Oswald Devisch en i.s.m. ontwerpbureau Cluster, een onderzoek uitgevoerd naar mogelijkheden tot herbestemming van het verlaten spoortracé. Het gebied werd omschreven als een “verborgen groene oase” met heel wat potenties zowel vanuit cultuurhistorisch oogpunt, landschappelijk, toeristisch recreatief, sociaal maatschappelijk en mobiliteit. Vandaag werd het traject officieel terug in gebruik genomen als toeristisch fiets- en wandelpad.