Mahmut Can Akbudak is pas afgestuurd handelsingenieur aan de UAntwerpen en maakte een interessante masterproef over etnisch ondernemen in Beringen. "Wat zijn de verschillen en gelijkenissen tussen de eerste, tweede en derde generatie Turkse migranten", was de insteek van deze masterproef via elf interviews met Turkse ondernemers. "Wat drijft een ondernemer om in een vreemd land een bedrijf te starten? Turkse migranten in Beringen doen dit al generaties lang, en hun verhalen zijn inspirerend en divers. Van kleine buurtwinkels tot innovatieve start-ups, de elf geïnterviewde ondernemers laten zien hoe veerkracht en aanpassingsvermogen leiden tot succes, ongeacht de uitdagingen die ze tegenkomen. In de jaren 60 en 70 arriveerden de eerste generatie Turkse migranten in Beringen, aangetrokken door de mijnbouw. Zonder diploma’s en met beperkte kennis van het Nederlands, begonnen velen van hen kleine bedrijven uit pure noodzaak. Denk aan supermarkten en slagerijen die specifiek gericht waren op de Turkse gemeenschap. Deze ondernemers gebruikten hun etnisch netwerk voor informatie, kapitaal en arbeid. Ondanks de taalbarrières en discriminatie slaagden zij erin een economische basis te leggen voor hun families en de bredere Turkse gemeenschap. Integratie en innovatie", vertelt Mahmut.
Tweede generatie
"De tweede generatie Turkse ondernemers, geboren in België, maar met Turkse ouders, toont een opmerkelijke vooruitgang. Deze ondernemers zijn vaak hoger opgeleid en beter geïntegreerd in de Vlaamse samenleving. Ze spreken vloeiend Nederlands en kennen zowel de Turkse als de Belgische cultuur. Hierdoor kunnen zij een breder publiek bedienen en hun bedrijven moderniseren".
Derde generatie
"De derde generatie Turkse ondernemers, de kinderen van de tweede generatie, is volledig opgegroeid in België. Deze groep maakt gebruik van moderne technologieën en sociale media om hun bedrijven te promoten en te laten groeien. Hun ondernemingen variëren van digitale verkoopplatforms tot innovatieve laadoplossingen voor elektrische voertuigen. Ze richten zich op een divers klantenbestand en niet alleen op de Turkse gemeenschap. Zo zijn er weinig tot geen elementen in de zaken van de ondernemers die verwijzen naar hun Turkse roots".
Uitdagingen en obstakels
"Ondanks hun succes kennen Turkse ondernemers in Beringen verschillende uitdagingen: 1. Taalbarrières: Voor de eerste generatie waren taalproblemen een groot obstakel. Zonder voldoende Nederlands te spreken, was het moeilijk om officiële documenten te begrijpen of met leveranciers en klanten te communiceren. 2. Discriminatie: Alle generaties ervaren nog steeds vormen van discriminatie. De eerste generatie werd vaak gezien als buitenstaanders, terwijl de tweede en derde generatie te maken krijgen met subtiele vooroordelen bij het aantrekken van autochtone klanten. 3. Toegang tot financiële middelen: Veel ondernemers, vooral in de eerste en tweede generatie, hebben moeite om toegang te krijgen tot leningen en subsidies. Dit komt door een gebrek aan kennis over beschikbare financiële hulp. 4. Ondersteuning en informatie: Een terugkerend probleem is het gebrek aan toegang tot informatie over ondersteunende initiatieven en overheidsmaatregelen. Veel ondernemers weten niet welke hulp beschikbaar is en hoe ze die kunnen aanvragen".
Ondernemen zit de Turken in het bloed en veel zaken zijn succesvol.
"Doorzettingsvermogen, mond-tot-mondreclame en uitstekende klantenservice zijn doorslaggevende factoren voor het succes. Daarnaast kunnen beleidsmakers leiden tot succes door gerichte ondersteuning te bieden aan etnische ondernemers. Het succes van een onderneming wordt niet bepaald door iemands afkomst, maar door de nieuwsgierigheid, creativiteit en de steun van de gemeenschap. Ondernemers met een migratieachtergrond blijven groeien en met de demografische veranderingen zal deze trend zich voortzetten. Daarom blijft onderzoek naar etnische ondernemers in Vlaanderen cruciaal en relevant. De Turkse ondernemers in Beringen hebben een lange weg afgelegd, van overlevingsstrategieën in de eerste generatie tot innovatieve bedrijven in de derde generatie. Ze hebben zich telkens aangepast aan de veranderende omstandigheden en dragen significant bij aan de lokale economie en sociale cohesie. Het is van groot belang dat hun inspanningen erkend en ondersteund worden om zo een inclusievere en welvarendere samenleving te creëren", besluit Mahmut.