De reus Bero die afgelopen zomer werd gerestaureerd heeft een onderdak gevonden in het SAC.
In 1957 kreeg het feestcomité ‘Brueghel en de Gezellen’ in Beringen heel veel volk op de been met een stoet over de geschiedenis van Beringen. Voor deze gelegenheid had het Brueghelcomité een reus gecreëerd: Bero. Hij was 4.50m hoog en had een doormeter van 1,50m. Zijn naam verwijst naar de oorsprong van Beringen, naar het Frankische Beringe, wat ‘nederzetting van Bero’ betekent. Het hoofd van Bero werd door de Beringse schilder/beeldhouwer/kunstenaar G.K. Scholz vervaardigd.
De stoet van 1957 werd een zodanig succes dat men de stoet in 1959 en in 1963 overdeed, maar de kater nadien was zo groot dat niemand het nadien nog waagde om met een nieuw idee op de proppen te komen. In 1989 werd hij , tijdens de festiviteiten van 750 jaar Beringen, nog eens in de kijker gesteld. Onder het oog van talrijke Limburgse reuzen trouwde Bero toen met reuzin Berthilia. Daarna zijn de reuzen beland in donkere (en soms vochtige) opslagplaatsen waardoor ze serieus gehavend waren. Naar aanleiding van Brueghel in Beringen, een evenement dat het centrum van Beringen terug naar de Middeleeuwen katapulteert, werd er geopperd om reus Bero terug op te maken en een mooie plaats in Beringen te geven. Erfgoed moet gekoesterd worden! Gelukkig had Kiosk Heemkunde Beringen-Paal het hoofd van Bero bewaard. De rest diende opnieuw gemaakt te worden: metalen skelet, onderstel, handen, kledij e.a. Hiervoor diende Toerisme Beringen vzw i.s.m. Kiosk Heemkunde Beringen-Paal een subsidiedossier in bij Erfgoedcel MijnErfgoed. Deze instantie keurde een subsidie van 1.500 euro goed. Hierdoor kon de Bero van 1957 die op film, talrijke foto’s, postkaarten, dia’s en in boeken poseert terug tot leven worden gebracht. Nadat Bero trots stond te pronken in het centrum van Beringen tijdens Bruegel in Beringen, werd het tijd om hem een eervolle plaats te geven!.
Zo kan je Bero vanaf nu bewonderen in de inkomhal van het administratief centrum.