Gisteren was het de feestdag van Sint-Martinus. In Beringen is deze heilige niet zo gekend tenzij bij de Italiaanse gemeenschap. In ACLI Beringen-Mijn worden dan traditioneel gepofte kastanjes geserveerd aan de bezoekers. Sint-Martinus of Sint-Maarten leefde in de vierde eeuw na Christus en stierf op 8 november 397. Hij werd geboren in Savaria, nu het Hongaarse Szombathely. Zijn vader was soldaat bij het Romeinse leger en zo verhuisde het gezin naar Pavia in Italië. Martinus werd zelf ook soldaat. Hij werd gekend voor zijn vrijgevigheid. Zo gaf hij de helft van zijn kostbare mantel aan een bedelaar. Hij was overtuigd Christen en het geloof ging zijn leven beheersen. Hij stichtte onder andere een klooster in Frankrijk en schopte hij het tot bisschop. In de omgeving van de stad Tours zouden bij Martinus' uitvaart op 11 november opeens alle bloemen weer zijn gaan bloeien, alsof het nog nazomer was. De Franse taal kent naar aanleiding daarvan de uitdrukking: été de Saint-Martin (Sint-Maartenszomer) voor een periode laat in het najaar met nog bijna zomers weer. Ook de Italianen spreken van een Estate di San Martino in de plaats van een Indian Summer. Er zijn vele tradities rond Sint-Maarten: in bepaalde Italiaanse regio's staat dan gans op het menu en in Venetië is er dan weer veel snoep op zijn feestdag. In Vlaanderen lijkt Sint-Martinus dan weer op Sinterklaas of worden er vuurfeesten georganiseerd verwijzend naar het Germaanse feest Wodan. Sint-Martinus is ook de beschermheilige van Tessenderlo, Genk en Herk-de-Stad. (foto's Marleen Abeels)