Begin volgend jaar starten de werken aan de nieuwe brug over het Albertkanaal in Tervant en dat zal voor het kleine Paalse gehucht een serieuze impact hebben. Omdat deze brug op dezelfde plaats als de huidige brug wordt gebouwd moet de brug vanaf september 2021 negen maanden worden onderbroken om de bestaande brug te kunnen vervangen. Een aantal middenstanders pleit nu om een veerpont te leggen gedurende die periode. Ze hebben de mosterd gehaald in Grimbergen waar een veerpunt met succes werd ingelegd. Johan Meeus van het Grauscafé vreest dat hij veel klanten niet zal zien gedurende die negen maanden. De klanten die via de andere kant komen, moeten flink omrijden om in Tervant te geraken. Een veerpont zou zeker voor fietsers en voetgangers soelaas bieden. Johan gaat nu samen met de andere handelaars aan tafel zitten met het stadsbestuur om dit voorstel te bespreken. “Er zijn immers veerponten te huur die hier in Tervant kunnen ingezet worden”, weet Johan.
Voor wat oudere Tervantenaren ligt een veerpont of het vlot (zie foto's onder) nog altijd in het geheugen. In het recente boek Paal en WOII lezen we trouwens nog dit verhaal van Maurice Berrevoets: Maurice woonde aan de Oostkant van het kanaal.  Op 30 mei 1940 kwamen ze terug thuis, na hun vlucht voor de oprukkende Duitsers. Hij was 13 jaar en dus nog schoolplichtig. Dat was een probleem, want de school lag in het centrum van Tervant, aan de andere kant van het kanaal, en de brug was opgeblazen door de terugtrekkende Belgische soldaten. Vanaf september moest hij elke dag in een bootje het kanaal oversteken, samen met enkele kameraden.
In het begin van de winter werd, op kosten van de gemeente, een vlot gelegd over het kanaal. Dat moest van de Duitsers, want anders moesten de mijnwerkers van Paal een grote omweg maken om op de mijn van Beringen te geraken. Het vlot was gemaakt van olietonnen, vastgebonden op stevige houten balken en daarover planken. Voor de veiligheid waren er leuningen voorzien. Dat was allemaal niet echt stevig, maar Maurice stelt ons gerust: Er is nooit iets gebeurd.
Aan boord stond een brakske, een hutje, en daarin stond een duvelke, een kacheltje. Voor dat vlot moest je betalen, een sol of een kwartje, dat weet Maurice niet meer. Hij weet nog wel dat de kinderen niet moesten betalen en dat het vlot ook op zondag voormiddag gratis was om naar de mis te kunnen gaan...