Wie het voorbije jaar de trein heeft genomen, zal het waarschijnlijk wel ergens hebben gezien:
de NMBS bestaat 100 jaar. En bij een Belgisch bedrijf dat in 1926 werd opgericht, hoort uiteraard de titel ‘centenaire’ om de honderdjarige te vieren.
In 100 jaar is er uiteraard heel veel veranderd. De vraag is dan ook wat er in Limburg allemaal is bijgekomen en verdwenen. In de relatief korte periode dat ik in Noord-Limburg woon, heb ik al de nodige veranderingen gezien.
In 2007 woonde ik in Overpelt en kon ik daar de trein nemen. Neerpelt was toen nog het eindstation van de lijn naar Antwerpen. Momenteel woon ik in Hamont en kan ik daar de trein nemen, want ondertussen is het station van Hamont opnieuw geopend voor reizigersverkeer.
Toen mijn ouders in 1963 in Overpelt woonden, kon mijn vader in Noord-Limburg nog geen rechtstreekse trein naar Antwerpen nemen. Hij reed eerst met de fiets naar een bushalte in Overpelt om daar de bus naar Mol te nemen. Pas in Mol kon hij op een rechtstreekse trein naar Antwerpen-Centraal stappen.
Mijn vader kan zich trouwens nog herinneren dat er een station was in Maaseik. Daar kwam hij als student vanuit Brussel aan om vervolgens terug te keren naar zijn ouderlijk huis in Neeroeteren. Vandaag is er nog een Stationsstraat in Maaseik, maar van het station zelf is geen spoor meer.
Een mens moet meegaan met zijn tijd en ik vroeg me af of ik met AI snel informatie kon vinden die de verhalen van mijn vader bevestigt. En inderdaad, AI blijkt een schijnbaar onuitputtelijke bron van informatie.
Om de honderdste verjaardag van de NMBS mee te vieren, leek het me daarom een goed idee om mijn gebruikelijke artikels eens te onderbreken voor een reeks waarin ik terugblik op de voorbije 100 jaar. Die reeks wil ik de komende maanden met grotere regelmaat schrijven dan de voorbije maanden het geval was.
Gert Cuppens