Aan het stadhuis van Hamont vond zaterdagmiddag een
ingetogen herdenking van de
bevrijding plaats. Het bevrijdingsvuur werd door de Bergrunners vanuit het Nederlandse Cranendonck over de grens naar Hamont gebracht. Daarmee werd niet alleen de bevrijding herdacht, maar ook de
verbondenheid tussen beide grensgemeenten benadrukt.
De herdenking werd georganiseerd door de werkgroep
RAF Memorial, samen met Stichting Herdenking Bevrijding Cranendonck. Rond 16 uur arriveerde de estafette aan het stadhuis. Het bevrijdingsvuur kreeg er een plaats bij de twee gedenkplaten die herinneren aan burgers en militairen die tijdens de Tweede Wereldoorlog het leven lieten.
Meer foto'sJean-Pierre Lemmens schetste er de historische achtergrond. Hamont en Cranendonck werden in september 1944 bevrijd en aan beide kanten van de grens wordt die geschiedenis nog ieder jaar herdacht. Het bevrijdingsvuur dat zaterdag letterlijk over de landsgrens werd gedragen, kreeg daardoor een bijzondere symbolische betekenis.
Schepen Guy Joosten stond daarbij stil in zijn toespraak. Waar een landsgrens mensen in oorlogstijd van elkaar kon scheiden met prikkeldraad en douaneposten, verbindt diezelfde grens vandaag twee gemeenschappen in vrede, vriendschap en respect.
Hij herinnerde ook aan de zware prijs die voor de bevrijding werd betaald. Britse militairen rukten in september 1944 op in de regio en ook jonge soldaten uit Engeland en Schotland sneuvelden hier. De herdenking was dan ook een eerbetoon aan zowel de slachtoffers uit de plaatselijke bevolking als de militairen die voor de bevrijding vochten.
Wethouder Joost Ploos van Amstel van de gemeente Cranendonck benadrukte eveneens het belang om te blijven herdenken. Niet alleen om de slachtoffers te herinneren, maar ook om de verhalen door te geven aan nieuwe generaties. Daarbij wees hij onder meer op het werk dat op basisscholen gebeurt rond oorlog, vrijheid, verantwoordelijkheid en respect.
Een leerling droeg tijdens de plechtigheid een gedicht voor waarin niet alleen werd teruggekeken naar de Tweede Wereldoorlog, maar ook naar de conflicten die vandaag nog altijd in de wereld woeden. De boodschap: vrede en vrijheid zijn niet vanzelfsprekend.
Na de toespraken werden bloemen neergelegd namens Hamont-Achel en Cranendonck en door het RAF Memorial Committee. Vervolgens werd een minuut stilte gehouden. Met trompetmuziek en de Nederlandse en Belgische volksliederen werd de plechtigheid afgesloten.
Het bevrijdingsvuur bleef daarbij het centrale symbool: een vuur dat 82 jaar na de bevrijding over de grens werd gedragen om de herinnering aan oorlog én de waarde van vrede levend te houden.