Jos Winters kreeg een bijzonder insect voor zijn lens: de
sabelsprinkhanendoder. Deze opvallende graafwesp lijkt uiterlijk op een rupsendoder, maar is met zijn lengte van ongeveer 2 tot 3 centimeter een stuk groter.
De soort komt oorspronkelijk vooral voor in warmere delen van Europa, maar wordt door de klimaatopwarming ook bij ons steeds vaker waargenomen. Ondanks zijn indrukwekkende en misschien wat angstaanjagende uiterlijk is de sabelsprinkhanendoder niet agressief tegenover mensen.
Zijn naam verraadt meteen zijn favoriete prooi: grote sabelsprinkhanen. Het vrouwtje verlamt haar prooi met een gerichte steek en sleept die vervolgens naar een zelfgegraven ondergronds nest. Daar legt ze een eitje bij de verlamde sprinkhaan. Zodra de larve uitkomt, heeft die meteen een voedselvoorraad ter beschikking.
Opvallend is dat de volwassen graafwesp zelf vooral nectar uit bloemen haalt. De sprinkhanen dienen uitsluitend als voedsel voor haar nakomelingen.
Een fascinerend stukje natuur dat dankzij de foto van Jos Winters ook in Peer van dichtbij bewonderd kan worden.