In het
tweedekansonderwijs van CVO Cursa vond de Lommelse
Laïla de ruimte om haar leven opnieuw richting te geven. Wat begon als een praktische beslissing, groeide uit tot een persoonlijk keerpunt.
Toen Laïla zich inschreef, was haar motivatie eenvoudig: ze wilde haar diploma behalen en eindelijk beginnen aan een volwassen leven. “Ik was vroeger te speels, de klasclown. School was bijzaak. Ik had veel vrienden op de middelbare school, maar het echte schoolwerk interesseerde me niet”, vertelt ze. Het tweedekansonderwijs bood haar een nieuwe start, al kwam die niet zonder uitdagingen.
Een onverwachte wending
Haar eerste drijfveer was opvallend pragmatisch: het inschrijvingsgeld terugverdienen. Wie zijn diploma secundair onderwijs behaalt, krijgt het inschrijvingsgeld terugbetaald door de overheid. “Ik had mijn inschrijvingsgeld zelf betaald. Het moest gewoon in één schooljaar lukken”, zegt ze.
Maar net in die periode moest ze een operatie aan haar been ondergaan, waardoor ze lange tijd thuis moest werken. “Examens thuis, weinig sociaal contact… dat was een straf voor mij.” Samen met de trajectbegeleider van de school zocht ze naar een oplossing om toch voor dat felbegeerde diploma te kunnen blijven gaan.
De overstap naar CVO Cursa was anders dan ze had verwacht. “Toen ik pas op school aankwam, onderschatte ik mijn medecursisten. In het dagelijkse leven zou ik niet gedacht hebben om met hen om te gaan. Achteraf viel dat gewoon mee. Het zijn allemaal fijne mensen. We waren een toffe groep samen. Iedereen met zijn of haar eigenaardigheden.”
Serieus genomen
Wat haar het meest opviel, was de manier waarop ze werd benaderd. “Je was geen kind meer. Ik werd serieus genomen.” De begeleiding speelde daarin een grote rol. “De leerkrachten, het secretariaat… ze doen dat allemaal heel goed. Ze helpen met echt alles. Ik voelde dat iedereen wou dat ik slaagde. Met Ann, mijn leerkracht Macusa, klikte het meteen.”
Het keerpunt kwam toen ze haar opdrachten begon in te leveren, iets wat in het middelbaar niet altijd lukte. “Elke keer opnieuw motiveerden de leerkrachten mij. ‘Goed gedaan, Laïla’, ‘ik weet dat je het kan’… Dat deed veel.”
Momenten die blijven hangen
Een van de hoogtepunten was een uitstap naar het Europees Parlement in Brussel. “Dat vergeet ik nooit”, zegt ze.
Maar het echte succesmoment kwam bij het behalen van haar diploma. “Het betekende alles voor mij. Dat ik toch iets kan. Het was de start van mijn professionele carrière.”
Vandaag heeft Laïla een vast contract als logistiek assistent. Het diploma gaf haar niet alleen werk, maar ook zelfvertrouwen. “Ik heb geleerd dat je niet moet twijfelen aan jezelf. Als je iets wil, moet je ervoor gaan. Ik kan veel meer dan ik dacht.”
Tweede kans, echte kans
Of ze het tweedekansonderwijs zou aanraden? “Jawel. Je krijgt letterlijk een tweede kans. Je wordt op elke manier geholpen om erdoor te geraken, maar je moet het wel zelf willen en doen.”
Waar ze het meest dankbaar voor is? “Dat ik mijn diploma heb kunnen behalen, in één schooljaar. Dat had ik zelf niet verwacht. Vooral wiskunde vond ik moeilijk.”
Haar boodschap voor wie twijfelt om te starten: “Just do it. Gewoon doen. Niet aan jezelf twijfelen.”
Kleine inhoudelijke opmerking: ik zou eventueel “eindelijk beginnen aan een volwassen leven” heroverwegen. Dat klinkt wat zwaar, alsof ze voordien geen volwassen leven leidde. “haar toekomst verder uitbouwen” of “een nieuwe stap zetten in haar leven” is neutraler.