Hier was het ook vanaf noot 1 helemaal raak en werden al mijn verwachtingen ingelost. Met het korte “Was It Worth A War?” werd het startsein gegeven van een show met songs uit de drie platen van de band, maar vooral uit de laatste ‘The Catch’. Veel rustpauzes tussen de songs waren er niet en dat resulteerde in een behoorlijk tempo. Frontman Dries van der Schueren lijkt vanaf nummer één op het podium geboren te zijn. Hij is zo lenig als een kat en zingt elke song alsof ze op zijn lijf geschreven is. Ik vind bijna elk nummer prachtig maar ik was vooral verrast door “No not Me Sir” en het tweeluik “Rosaline” en “In Royal Blue”. Deze laatste song doet me denken aan Arcade Fire en werd live uitgesponnen met een enthousiaste Jérôme Pringiers aan de toetsen. Hij is trouwens ook verantwoordelijk voor de meeste arrangementen in de songs. Oproer brengt melodieuze en dansbare pop op een erg verfijnde manier. Nergens in de show werd er gas terug genomen en dat is een verdienste. Eindigen deden ze met een andere favoriete song van mij, nl. “Different realities”. Heerlijk. Ik ga dit concert nog lang onthouden en er was maar één ‘maar’: waarom was er zo weinig volk aanwezig voor zo een goeie band? Oproer speelt o.a. nog: 27 juni in Menen, 20 juli in Knokke en 1 augustus in Lommel.