Tijdens zijn dagelijkse wandeling langs het kanaal botste
Jean Vandijck op een droevig tafereel: een dode bever op de oever. Een zeldzame kans om het dier eens van dichtbij te bekijken, al had hij dat uiteraard liever in levende lijve meegemaakt.
De bever is de voorbije jaren opnieuw aan een opmars bezig in onze regio en laat zich steeds vaker zien langs waterlopen. Toch blijft het een bijzonder dier om tegen te komen. Het leven van deze knaagdieren speelt zich grotendeels in en rond het water af, waardoor waarnemingen op het droge minder frequent zijn.
Wat de precieze doodsoorzaak van dit exemplaar is, blijft voorlopig onduidelijk. Volgens Google hebben ze natuurlijke vijanden zoals beren, coyotes, lynxen, poema's, wolven en honden, al vermoeden we dat deze niet schuldig zijn aan de dood van deze bever. Ook strenge winteromstandigheden, voedseltekort, ziekte of schommelingen in het waterpeil kunnen een rol spelen.
Toch is de mens nog steeds de grootste bedreiging voor de bever. Verkeersslachtoffers komen geregeld voor wanneer dieren zich over land verplaatsen op zoek naar voedsel of een nieuwe leefomgeving. Ook verstoring van hun leefgebied kan nefaste gevolgen hebben.
De vondst van de dode bever herinnert eraan hoe kwetsbaar de natuur blijft, zelfs voor soorten die aan een comeback bezig zijn. Tegelijk toont het aan dat de bever opnieuw zijn plaats heeft gevonden in onze contreien – hopelijk met nog veel levende ontmoetingen in de toekomst.