Trots stonden ze deze voormiddag rond een stapel vers gedrukte boeken:
de leerlingen van de Jaak Tassetschool mochten eindelijk het resultaat bewonderen van een bijzonder project waar ze bijna twee schooljaren aan werkten. Onder begeleiding van auteur
Erik Persoons schreven zo'n 25 leerlingen samen het boek '
Geen superkracht zonder magie'.
Het project startte vorig schooljaar in de klas van juffrouw Carina en werd dit schooljaar afgerond bij meester Rudi. Toen de eerste exemplaren arriveerden, was de vreugde groot. Niet verwonderlijk, want het verhaal, de personages én een deel van de illustraties kwamen volledig uit de fantasie van de leerlingen zelf.
'Geen superkracht zonder magie' speelt zich af op een eiland waar een superheldenschool en een heksenschool gevestigd zijn. Vijf wetenschappers stranden er na een noodlanding, een meisje ontvangt een uitnodiging van de heksenschool en ondertussen proberen twee schatjagers, vermomd als reporters, een verborgen schat buit te maken. Ook een bijzonder dier, dat dankzij een speciaal blaadje plots razendsnel wordt, speelt een rol in het verhaal.
"Eigenlijk kwam het verhaal van ons allemaal", vertellen de leerlingen. Iedereen bracht ideeën aan, die vervolgens samen werden uitgewerkt. Dat gebeurde in groepjes, waarbij sommige leerlingen aan het begin van het verhaal schreven, anderen aan het midden of het einde. Tijdens het schrijfproces doken geregeld nieuwe ideeën op, waardoor het verhaal bleef groeien en evolueren.
Auteur Erik Persoons begeleidde het project van bij de start. Zijn bedoeling was om kinderen warm te maken voor lezen en schrijven door hen zelf een boek te laten maken. "Ze hadden ongelooflijk veel fantasie", vertelt hij. "Soms zaten ze even vast, maar vaak was één klein duwtje voldoende om hen weer op weg te helpen."
Volgens Persoons leek het proces op het leggen van een grote puzzel. Alle verhaallijnen en ideeën moesten uiteindelijk mooi in elkaar passen. Dat lukte wonderwel, ondanks het feit dat een volledige klas samen aan één verhaal werkte.
Ook de tekeningen in het boek werden door leerlingen gemaakt. Het eindresultaat mag dan ook een echt gezamenlijk werkstuk genoemd worden, eentje waar de jonge auteurs terecht fier op zijn.
En het schrijversvirus? Dat lijkt alvast aanwezig. Toen gevraagd werd wie later zelf nog eens een boek wil schrijven, gingen heel wat handen enthousiast de lucht in. Misschien was de levering van 'Geen superkracht zonder magie' wel het begin van enkele toekomstige schrijverscarrières.