Met
Mijnmusem Beringen, Mijndepot Waterschei en het museum van de mijnwerkerswoning in Eisden gaan samenwerken met de vier belangrijkste door UNESCO erkende koolmijnen in Wallonië. (
Blegny Mine, Bois-du-Luc, Bois du Cazier en Grand Hornu)
Vandaag wordt die internationale erkenning van erfgoed van de koolmijnen gevierd. Immers op 1 juli 2012 wonnen 4 belangrijke mijnsites in Wallonië deze wereldwijde en veel gegeerde titel. Maar ook in Limburg is de nalatenschap van de koolmijnen van grote betekenis.
Immers reeds kort na de sluiting van alle koolmijnen, meer bepaald in 1993 en 1994 verleende de Vlaamse regering de status van Beschermd Monument aan een representatief staal aan gebouwen en installaties van Beringen tot Eisden. Intussen zijn de meeste daarvan effectief gerestaureerd.
Samen zijn we één geschiedenis … dus waarom geen gezamenlijke toekomst?
België is historisch en internationaal een belangrijk mijnbouwland en in feite is de Limburgse mijnindustrie de rechtstreekse uitbreiding van de Waalse. De geschiedenis van beide gebieden is onlosmakelijk met elkaar verbonden: technologie, historische investeringen, immigratie en sociale geschiedenis, … België is overigens de pionier van industriële mijnbouw op het Europese vasteland.
Unesco
“Daarom zien we het als een logische stap om de UNESCO erkenning van de 4 Waalse sites te openen voor het Limburgse mijnerfgoed. De 4 Waalse sites zijn dit idee sterk genegen”, zegt Paul Boutsen van vzw Het vervolg.
“Alle mijnmusea van België werken ondertussen samen aan een baanbrekend project inzake historische ‘storytelling’: IMAGINE, Mining History Re-Imagined. Dat is een bijzonder fotografisch project van kunstenaar – fotograaf Indra Laenens die na een doorgedreven research van historisch beeldmateriaal de geschiedenis van de Belgische steenkoolmijnen tot leven brengt. Hij her-creëert beelden uit archieven, gebruikmakend van de decors en de artefacten van de mijnmusea”, weet Boutsen nog.
De ondertitel ‘Mining History Re-Imagined’ duidt op het trouw benaderen van de geschiedenis van generaties mijnwerkers uit alle windstreken die eerst in Wallonië en daarna in Limburg neerstreken. Tegelijk verbeeldt de fotograaf de intense gevoelens die onze beklijvende gezamenlijke geschiedenis bij hemzelf oproept. Hij kreeg de vrijheid om ontbrekende stukken uit het archief te her-creëren.
Expo
Deze reizende tentoonstelling kent haar première in C-Mine Genk in de periode van de viering van Sint Barbara 2026 en zal daarna gedurende een jaar reizen in Wallonië om vervolgens in 2028 terug te keren naar Limburg. De cirkel wordt zo rond gemaakt. (foto Indra Laenens, gemaakt in het Mijnmuseum Beringen)