Hier de Westhoek/De Weekkrant/Deze Week, zoals het gratis reclameweekblad achtereenvolgens heette, zal niet meer in de brievenbus vallen. Na 70 jaar stopt uitgeverij Roularta er mee. De dalende inkomsten voor publiciteit worden als belangrijkste oorzaak opgegeven.
Het blad bracht lokaal nieuws dat als kapstok moest dienen om lezers aan te trekken waardoor de advertenties meer in het oog zouden springen. Het bleek uiteindelijk een te moeilijke evenwichtsoefening. Door de verminderde reclame-inkomsten nam het aantal pagina’s af en was er nauwelijks nog plaats voor streeknieuws. Het bleek een vicieuze cirkel waar Roularta niet meer uit raakte. De laatste jaren ging de redactionele inbreng stelselmatig achteruit. In januari 2017 werd nog een wanhoopspoging ondernomen om te redden wat er te redden viel. Met de lancering van Deze Week werden de edities Diest en Westhoek samengevoegd. Het mocht niet baten. Het streeknieuws werd meer en meer beperkt en de lezers hadden steeds minder redenen om hun blad nog open te slaan.
Nochtans was de kop op de frontpagina van het eerste nummer van Deze Week :”Lokaal nieuws boeit iedereen!”. Dat klopt maar je moet het wel een plaats geven. De teloorgang enkel aan dit feit wijten, is natuurlijk te kort door de bocht. De digitalisering van de media zorgt er mee voor dat reclamebudgetten op diverse manieren worden besteed. Dan vallen er slachtoffers en Deze Week is er één van. Ik heb van augustus 1983 tot januari 2017 in het blad gezorgd voor lokaal nieuws. Dat is 33,5 jaar, bijna de helft van de totale geschiedenis van 70 jaar van deze gratis commerciële krant. Toen ik begon was er geen streeknieuws in Hier de Westhoek te vinden. Ik begon met de Praatstraat, een rubriek die 5 jaar liep en legendarisch werd. Stelselmatig groeide het streeknieuws mee. In die glorieperiode puilde het blad haast uit van lokaal nieuws. Het waren de gouden jaren. Lezers in de regio hadden in die periode redenen genoeg om uit te kijken naar hun gratis blad. Die waren er de laatste jaren nog nauwelijks.
Ondertussen is het gebruik van het internet als informatiebron dominerend geworden waardoor steeds meer mensen geen boodschap meer hebben aan een papieren infoblad. Wat je wel niet op internet vindt, is mijn archief van De Weekkrant. Het is in al zijn eenvoud een vorm van bescheiden lokale geschiedschrijving met een schat aan informatie. Mijmerend over vervlogen maar boeiende tijden blader ik er regelmatig door. (Martin Vanierschot)