Vorig weekend begonnen we aan het verhaal dat
Jef Vanbussel vertelt omtrent de ervaringen van zijn vader
Henri tijdens de tweede wereldoorlog. Dit weekend het vervolg:
Een Wehrmachtsoldaat bij verhakkelde sidecars van het Eerste Jagers te Paard (1JP). ‘Pronkt’ de Duitser met ‘zijn’ ‘trofeeën’? Hebben hij en zijn medesoldaten op de achtergrond die ravage aangericht??
96 uur, zolang waren de Jagers te Paard van 10 tot en met 13 mei 1940 bijna onafgebroken in touw geweest. In de overgang van 13 op 14 mei werden ze vanuit Diest en omgeving naar Tisselt (tussen Willebroek en Londerzeel) gecommandeerd. Na hun inzet in de Alarmstelling aan de Grensmaas, in de Vooruitgeschoven Stelling aan de Zuid-Willemsvaart en de Dekkingstelling achter het Albertkanaal werden de Jagers niet ingeschakeld in de vierde belangrijke Belgische verdedigingslinie, de KW-stelling. Die liep van Koningshooikt (=K) over Haacht en Leuven tot in Waver (=W).
De weg naar Tisselt verliep voor 1JP van het verzamelpunt in Scherpenheuvel via Aarschot over Keerbergen, Bonheiden, en Mechelen. Maar toen de laatste Jagers vanuit Scherpenheuvel op 14 mei op pad gingen, liep het fout. Eén kilometer buiten het centrum werd door Belgische troepen een duiker over een gracht opgeblazen. Dat gebeurde te vroeg. Op dat moment bevonden zich op die plek immers nog drie bemande sidecars van 1JP. Zeven soldaten van het regiment sneuvelden ter plekke. Een achtste, Hendrik Giesbers uit Overpelt, stierf in het ziekenhuis van Herent bij Leuven. 8 Jagers raakten gewond.
In Tisselt kwam het 1JP nog op 14 mei aan. Op 15 mei kreeg het daar zijn eerste volle rustdag. Materieel en manschappen werden geïnventariseerd en geherorganiseerd. Na Eisden, Kortessem en Diest moest alles en iedereen weer in staat van operationele paraatheid worden gebracht. Vanaf de zeventiende wachtte achter de Schelde en de Dender een volgende opdracht. Na het ontvangen order verplaatsten de Jagers zich op 16 mei vanaf de middag naar Dendermonde.
Over de tocht van Diest naar Tisselt en vandaar richting Dendermonde bericht Henri Vanbussel nauwelijks. Geen woord over de tragedie in Scherpenheuvel. (Heeft hij dat in alle turbulenties überhaupt meegekregen?)
Henri Vanbussel: “De volgende dagen moesten we ons steeds meer terugtrekken tot in Dendermonde, waar we moesten instaan voor de bewaking van een brug (…). De hele dag trokken burgers en soldaten over die brug in de richting van Gent. “
De bewaking van de Scheldebrug en beveiliging van de terugtrekkende troepen vonden rond Grembergen westelijk van de Schelde plaats. Zoals gepland en opgedragen raakten alle terugtrekkende troepen op 18 mei bijtijds over de Dender en de Schelde. Dat gebeurde rond het middaguur. De terugtrekkende Belgische manschappen werden toen wel al op de hielen gezeten door vijandelijke verkenners.
Jef Vanbussel
De bovenstaande foto werd ter beschikking gesteld door Jean-Luc Baerckmans van de Koninklijke Verbroedering 1 JP. De foto hieronder: het bidprentje van Overpeltenaar Henrik Giesbers. Op 14 mei 1940 raakte ook hij in Scherpenheuvel zwaar gewond.