Op het middaguur reed ze met haar Range Rover op de E40 Luik-Brussel en probeerde ter hoogte van Sterrebeek in te voegen richting Gent. Maar niemand liet haar passeren. Ook een witte bestelwagen Volkswagen niet. Een anoniem dienstvoertuig van de politie, zo bleek achteraf. Een zwarte BMW liet uiteindelijk een gat. Ze bedankte met een opgestoken hand. Ondertussen ging het raampje van de witte ‘bestelwagen’ open en een luide stem riep “welke lijn is dat”. Voor en achter zaten mannen. ‘Schilders en arbeiders’, dacht ze. Ze antwoordde met een kushandje en sprak van een mooie dag, tot jolijt van de schilders en arbeiders.
Meer dan zes maanden later werd ze ondervraagd door de politie en volgde een proces verbaal waarin sprake was van belediging en aantasting van het gezag van de politie. Het ging over foert-tekens, verbale tekens en allerhande gebaren. De dame zou een andere bestuurder de pas hebben afgesneden om in te voegen. Het diensthoofd van de politie liet ook optekenen dat het ging om een geval van ongelooflijke arrogantie en respectloosheid en hij hoopte via dit pv op een mentaliteitswijziging van de bestuurster. Onderaan stonden zes politiehandtekeningen.
Vijftien maanden na de feiten moest de dame zich voor de politierechtbank verantwoorden voor zeven verkeersovertredingen. Van vier van de zeven werd ze vrijgesproken en ze kreeg een geldboete van 240 euro met een rijverbod van tien dagen.
Ontevreden als ze was, ging ze in beroep en de correctionele rechtbank van Brussel moest dus opnieuw oordelen. Files zijn dagelijkse kost en leidt tot wrevel, luidde het in Brussel. Maar, zeker voor politiemensen is kalmte de boodschap en frustraties blijven best achterwege, aldus de rechtbank. Zelfs als ze te maken zouden hebben met een arrogante dame.
Een boodschap van zes politiemensen naar een burger via een pv kan niet door de beugel. Ook de extra rubriek van het diensthoofd omtrent de noodzaak van een mentaliteitswijziging was ongepast. Het zat de politiemensen volgens de rechtbank duidelijk te hoog, zodat zij niet meer in staat waren tot een objectief relaas. Dat maakte dat de geloofwaardigheid van de dame niet moest onderdoen voor die van de politie. Temeer nu de dame van vier van de zeven verkeersinbreuken werd vrijgesproken. De dame verdiende daarom volgens de rechtbank een volledige vrijspraak, terwijl de Belgische staat alle gerechtskosten moest betalen.
– objectiviteit is de deugd van de liefdeloze – Karl Craus
Jan Bouly, advocaat