Afgelopen weekend beleefden de
vormelingen van Heide-Heuvel een bijzondere tweedaagse ter voorbereiding op hun vormsel. De kerk werd voor één nacht niet alleen een plaats van gebed, maar ook van ontmoeting, samenwerking, stilte en vreugde.
Vrijdagavond verzamelden de jongeren in de kerk om hun slaapplaats in te richten en samen afspraken te maken. Daarna trokken ze op wandeling naar het Heis kapelleke, waar ze met een brandende kaars stilstonden bij geloof en hoop. Terug in de kerk volgde de film La vita è bella, die met zijn thema’s van liefde, opoffering en hoop aanzette tot nadenken. Een korte pauze met fruitsla en een nabespreking maakten de avond compleet.
Na een korte nacht startte de zaterdag met een gebedsmoment en catechese. Via Godly Play – “De gezichten van Pasen” – ontdekten de jongeren hoe het paasverhaal verschillende emoties en betekenissen bevat. Later verdiepten ze zich in de symbolen van het vormsel en de gaven van de Heilige Geest. Daarbij werd ook stilgestaan bij de betekenis van handoplegging en zalving.
De aanwezigheid van koster Pierre en pastoor Theo Borgermans zorgde voor een extra verbinding met de parochiegemeenschap. Doorheen het weekend namen de jongeren ook zelf verantwoordelijkheid op: tafels klaarzetten, afruimen en zorg dragen voor de kerkruimte. Zo werd “samen Kerk zijn” heel tastbaar.
In de namiddag stond de geloofsbelijdenis centraal. In kleine groepjes gingen de vormelingen op zoek naar hun eigen woorden om hun geloof uit te drukken. Het werd een moment van luisteren, delen en groeien.
De tweedaagse werd afgesloten met een warm gebedsmoment samen met de ouders. Een dankbaar moment waarin de jongeren bemoedigd werden op hun weg naar het vormsel.
De reacties van de deelnemers spraken boekdelen. Zo vond een vormeling het bijzonder om in de kerk te slapen: “Het voelde eerst raar, maar ook heel speciaal.” Een andere jongere noemde de wandeling naar het kapelleke het mooiste moment: “Het was stil en je voelde dat iedereen echt meedeed.” Ook de film liet indruk na: “Het deed me nadenken over hoe je voor iemand kan zorgen, zelfs als het moeilijk is.”
Catechisten en ouders zagen hoe de jongeren groeiden, zowel in geloof als in groepsgevoel. “Je zag hen echt samenwerken en verantwoordelijkheid nemen,” klonk het. De organisatie besloot met een dank aan alle catechisten, helpende handen en ouders die de tweedaagse mogelijk maakten. "En vooral aan de vormelingen zelf, voor hun openheid, inzet en warme sfeer." (Tony Ven)