Is het leven aan de rappen, of toch vooral aan degenen die vroeg genoeg uit de veren zijn? Wie de voorbije dagen bij het krieken van de dag al buiten was, kreeg er in ieder geval gratis en voor niets een fraai schouwspel bij. De zonsopgangen mochten er zijn.
Ook Jens Veraa was er vroeg genoeg bij en legde boven Pelt niet alleen de warme ochtendkleuren vast. In de lucht tekende zich ook een zogenaamde jacobsladder af.
Zo'n jacobsladder is de volkse naam voor crepusculaire stralen of schemeringsstralen. Ze ontstaan wanneer de laagstaande zon door openingen tussen de wolken schijnt. De wolken houden een deel van het zonlicht tegen, terwijl andere lichtbundels wel kunnen passeren. Stof, vocht en andere kleine deeltjes in de atmosfeer maken die stralen extra goed zichtbaar. Vooral rond zonsopgang en zonsondergang doet het verschijnsel zich voor.
Opmerkelijk: hoewel de lichtstralen als een waaier uit elkaar lijken te lopen, zijn ze in werkelijkheid vrijwel evenwijdig. Het is het perspectief dat ons voor de gek houdt, ongeveer zoals spoorrails in de verte naar elkaar toe lijken te lopen.
En de naam jacobsladder? Die verwijst naar het Bijbelse verhaal waarin Jacob in een droom een ladder tussen aarde en hemel ziet. Met nog wat verbeelding er bij zie je er zelfs engeltjes op wandelen...