De Paalse Mijnwerkers-Brancardiers vieren dit weekend feest want ze bestaan 75 jaar. Gisterenavond werd in de parochiezaal van Paal een tentoonstelling over de geschiedenis officieel geopend door de burgemeester. Deze avond is er een feestmaaltijd en uitgesteld Sint-Barbarafeest en zaterdag wordt een delegatie ontvangen op het Stadhuis. Gisteren werd stilgestaan bij de rijke geschiedenis van de Paalse Mijnwerkers-Brancardiers. Hoofdzaak van de werken zijn de Lourdesbedevaarten maar er is meer.
Op 3 oktober 1948 werden de statuten van de ‘Limburgse Mijnwerkers-Brancardiers der Lourdesbedevaarten’ goedgekeurd. Hun acties richtten zich voortaan niet meer alleen op de deelname aan de Lourdesbedevaarten. Ook op het lokale en parochiale niveau kende de werking nu een groot succes. Er was het ziekenbezoek aan medeparochianen, de deelname aan processies en manifestaties en de oprichting van de plaatselijke Sint-Barbaragilden. De mijndirectie verschafte diverse faciliteiten aan haar werknemers voor deelname aan initiatieven die konden bijdragen tot de sociale vrede. Zo kon de mijndirectie voorafbetalingen van het loon doorvoeren zodat er zich geen financiële problemen stelden. Daarnaast konden ze ook verlofregelingen aanpassen in functie van de bedevaart, maar het was niet gezegd dat ze dit altijd deden.
In de jaren 1950 hadden enkele bisdommen hun eigen diocesane bedevaart. Er bestonden bovendien twee grote bloeiende nationale bedevaarten naar Lourdes: de Nationale Lentebedevaart met zetel te Leuven en de Nationale Septemberbedevaart met zetel te Luik. Het verlangen naar een eigen Limburgse bedevaart groeide. Alhoewel Limburg toen nog bij het bisdom Luik behoorde, verleende de toenmalige bisschop Monseigneur Kerkhofs op 29 november 1951 toestemming om een eigen diocesane Lourdesbedevaart te organiseren. Ook in Paal ontstond toen in de schoot van de KWB een afdeling.