De paters van de Heilige Harten reiken de Damiaanprijs 2026 uit aan De Eenzame Uitvaart,
een sociaal en literair project, waarbij dichters een poëtisch laatste
saluut brengen aan medemensen, die meestal buiten de boot vielen
tijdens hun leven en zonder aanwezigheid van naasten worden begraven.
Stad
Beringen is de enigste stad in Limburg die deelneemt aan het project.
Dichters in Beringen zijn Edith Oeyen en Gülcan Kahraman, coördinator is Hans Put.
Aandacht voor vergeten mensen
“De jury van de Damiaanprijs is van oordeel dat De Eenzame Uitvaart op een bijzondere wijze aandacht heeft voor mensen, die tot in de dood vergeten worden, die niemand hadden om hen bij te staan of waar niemand om treurt. Het doet sterk denken aan Damiaan die de vergeten en uitgestoten melaatse mensen bijstond tot in hun laatste momenten. Damiaan schreef geen gedichten, maar probeerde voor de overledenen wel een doodskist te timmeren om ze waardig te begraven. Bij elke uitvaart probeerde hij andere mensen te betrekken en te zorgen dat niemand alleen begraven werd. In deze tijd en in een wereld van onverschilligheid en vervreemding leek ons dit initiatief een betekenisvol teken om elke mens in zijn waardigheid te erkennen ook in dat grote moment van eenzaamheid: zonder medemensen alleen sterven en begraven worden. De jury bedankt alle medewerkers van De Eenzame Uitvaart dat op een hedendaagse manier de geest van Damiaan belichaamt. De Eenzame Uitvaart is een verdiende winnaar van de Damiaanprijs 2026”, aldus pater Juan Carlos Tinjaca, delegatie-overste van de Vlaamse paters van de Heilige Harten.
Over De Eenzame Uitvaart
“De Eenzame Uitvaart geeft een poëtisch laatste saluut aan mensen die
meestal buiten de boot vielen tijdens hun leven en zonder aanwezigheid
van naasten worden begraven. Wat rest is enkel nog het kleine ritueel:
de urn of de kist, de bloemen en het gedicht. Met het project maakt men
de meestal verborgen eenzaamheid, zichtbaar. Jaarlijks sterven een hoog
aantal mensen zonder dat iemand naar hen omkijkt. De Eenzame Uitvaart
zorgt voor een gelegenheidsgedicht speciaal voor de overledene die de
dichter voordraagt op de uitvaart. Een eerbetoon aan de eenzaamheid, de
vergeten dood. Het respect en de solidariteit voor medeburgers staan
centraal. Omdat niemand zomaar mag sterven, zonder dat iemand naar hen
omkijkt. Met de verkregen informatie, die soms zeer summier is, proberen
de dichters onderzoek te doen naar het leven dat de overledene leidde.
De dichter van dienst schrijft een persoonlijk gedicht waarmee de
overledene ten grave wordt gedragen. Telkens wanneer er een eenzame
uitvaart plaatsvindt, wordt er niet alleen een nieuw gedicht geschreven,
maar ook een uitgebreide verslaglegging gedaan door de coördinator ter
plaatse. Over de zoektocht naar het mogelijke geleide leven van de
overledene en de weg naar de uitvaart. De dichters die schrijven voor De
Eenzame Uitvaart hebben zich verzameld onder de naam Poule des Doods.
Per stad is er een plaatselijke poule actief zodat zij gedichten kunnen
schrijven voor hun overleden stadsgenoten.”.