Op sociale media zag ik deze morgen tientallen foto's van lachende en dankbare moeders. Het is Moederdag. Daar kan je op facebook niet omheen. Maar toen ik deze ochtend richting Beringen-Mijn reed en het kerkhof passeerde, zag ik een heleboel auto's staan. Ook op deze plaats wordt Moederdag gevierd. Vieren is natuurlijk niet het juiste woord op een kerkhof. Maar het is dankbaar stilstaan bij wat geweest is. Een moeder vergeet je nooit. Terwijl ik mijn foto's aan het inladen ben, zie ik op de facebook pagina van Edith Oeyen uit Beverlo een passend gedicht staan.
Toeval bestaat niet! (Hans Put)

Moederdag zonder moeder
is naakt staan in de wind
verweesd kijken naar de bloemen
in plassen stappen zonder water te voelen
de zon verloren weten schijnen
een lied zonder melodie
Moederdag zonder moeder
is sidderen bij het graf
bloemen neerleggen en
hopen dat het anonieme zwijgen
verbroken wordt
door vogels die de lente schrijven.
Moederdag zonder moeder
het zou niet mogen….
(Edith Oeyen)