Vandaag heeft op de terril de Ethias Cross plaats. Die zal doorgaan zonder publiek. Voor ons de gelegenheid om met Erik Braeken even terug te blikken op het ontstaan van het mountainbikeparcours op de terril. Enkele mountainbike vrienden konden tien jaar geleden hun internationale mountainbikewedstrijd die oorspronkelijk op de mijnterril van Winterslag in Genk zou plaatsvinden, niet organiseren. Ze moesten in allerijl de wedstrijd elders organiseren. Dat was op en rond de huidige mountainbiketerril, maar toen weliswaar nog in een premature vorm. "Omdat de GP Roel Paulissen begin juli besliste ermee te stoppen, werd ik op het BK mountainbike op 21 juli in Malmedy door verantwoordelijken van de wielerbond gevraagd om de organisatie over te nemen. Na overleg met mijn vrouw ging ik daar op in. Meteen nam ik contact op met het stadsbestuur van Genk, die de terril mee beheerde. Eind juni 2010 kregen we te horen dat de wedstrijd niet kon plaatsvinden op die locatie", vertelt pionier Erik Braeken.
"In allerijl moesten we op zoek naar een andere terril. Daarvoor ging ik te rade in mijn geboortedorp, bij het stadsbestuur van Beringen. Zij hadden ook twee mooie terrils liggen, waar we zeker een wedstrijd konden organiseren. Toenmalig schepen van sport, Gilbert Lambrechts, stond van in het begin niet weigerachtig tegenover het voorstel. Hij zag het wel zitten. Maar er waren heel wat obstakels te nemen. Zo moest het schepencollege zijn goedkeuring nog geven bijvoorbeeld. En de terril zag er nog helemaal niet uit zoals nu . Bovendien konden we enkel de kleinere terril nemen, de andere had een natuurbestemming. We moesten nog een parcours uitstippelen. Uiteindelijk kregen we begin augustus groen licht van het stadsbestuur. De wedstrijd zou plaatsvinden op 18 en 19 september. Zoveel tijd hadden we dus niet meer, amper zes weken nog. Direct besloot ik een nieuwe vzw op te richten: De vzw Vlaamse Mountainbikevrienden was geboren".
Erik had het geluk dat ze de vzw GP Roel Paulissen konden overnemen van de terziele gegane vzw Roel Paulissen. Dat scheelde administratief ook een pak werk.
"Meteen kozen we ook een nieuwe naam voor de wedstrijd: De GP Stad Beringen. Een naam die nog altijd door andere organisatoren gebruikt wordt. Met slechts vijf personen werkten we in ijltempo een noodscenario uit, een roadbook. Ik ben Wilfried, Marleen, Sietse en Marloes eeuwig dankbaar voor het werk dat zij toen geleverd hebben. Ook daar kregen we de hulp van de vorige vzw, waarvoor ook onze oprechte dank."
Internationaal bekend
"Daarmee was de kous niet af. De tijd drong, zeker om het parcours rijklaar te krijgen. Zonder hulp van de Winning en vele vrijwilligers was ons dat nooit gelukt. Golazo sprong ons financieel bij als medeorganisator. Er moesten sponsors gezocht worden, vrijwilligers om te helpen. De taken werden verdeeld en we werkten hard. Onze vakantie werd uitgesteld, we vergaderden wekelijks met ons vijven, hadden dagelijks contact… kortom er werden opofferingen gedaan. Bovendien hadden we een druk weekend voor de boeg. Op zaterdag werd het BK marathon georganiseerd met de medewerking van de Stalse Moosdabbers. Op zondag hadden we onze internationale wedstrijd meetellend voor de Belgian Mountainbike series. Maar al de moeite was niet tevergeefs. Uiteraard waren er nog wat kinderziekten en onvolkomenheden, kon moeilijk anders. Het begin voor vele mooie jaren was in gezet. We zijn er nog altijd fier op. In het laatste weekend van augustus dit jaar hadden de huidige organisatoren, het OMC team met Werner Hilven en Stefan Vanpol, wereldkampioene Pauline Ferrand-Prévot te gast samen met enkele Franse toppers en Belgische kampioene Githa Michiels. Het was een uitgestelde wedstrijd voor de 3Nations Cup. Haar vader Wilfried stond tien jaar geleden mee aan de wieg van de eerste wedstrijd. De cirkel is rond", blikt Erik terug.
Ondertussen in de teriil uitgegroeid tot een bekende plek voor mountainbikers uit binnen- en buitenland maar is er natuurlijk veel meer. Het veldrijden vandaag, de Firefigher Mountain Trail en nog veel andere sportieve evenementen hebben ondertussen de weg naar de Beringse terril gevonden.