De Dag van de Zorg was voor Jean-Paul Buyse, Patrick Degraen, Paul Claes en Noël Truyers van Kiwanisclub De Beerring uit Beringen de aanleiding om een bezoek te brengen aan de leukemieafdeling van het Jessaziekenhuis in Hasselt. De Beerring steunt al jaren financieel het Jan Degraenfonds dat meer dan een steentje bijdraagt om het leven van de leukemiepatiënten draaglijker te maken. Het was voor de Beringse Kiwaniërs het moment om eens met eigen ogen te zien waar hun steun toe leidt.
Het is meteen duidelijk dat die enorm is en erg wordt geapprecieerd.
De zevende verdieping van het Jessaziekenhuis… Een lange, heel stille, superpropere en compleet steriele gang… Er zijn 17 kamers met telkens 1 patiënt die herstelt van of zich voorbereidt op een hopelijk genezing brengende beenmergtransplantatie.
“Sommige patiënten ondergaan een kuur van twee dagen, anderen zijn acht maanden in behandeling, sommigen zelfs een jaar,” vertelt Caroline Van Buggenhout die hoofdverpleegkundige is op de afdeling. Ze kan niet genoeg benadrukken hoe voorzichtig de behandeling gebeurt. “Alles is steriel, de lucht hier gaat enkel naar buiten zodat virussen niet naar binnen kunnen, want die zijn voor onze patiënten levensbedreigend. Hun leven in elke kamer is heel hard, zowel fysiek als mentaal. Daarom dat de inbreng van het Jan Degraenfonds zo enorm belangrijk is.
Zo zorgen jullie Kiwaniërs mee voor een leuke noot die er anders totaal niet is.”
Wat is dan die leuke noot? Op het einde van de gang staat een heel goed gevulde snoepkar die uitpuilt van chocolade, van koeken en allerhande chips en frisdranken. Frigo’s zijn constant gevuld. Twee keer per dag stopt het karretje via vrijwilligers bij elke kamer. Of ze een cola willen? Of ze zin hebben in iets?
“Twee keer per dag, 365 dagen per jaar en dat zowel hier in Hasselt als in U.Z. van Leuven. Dit creëert heel leuke momenten voor de patiënten, want hun behandeling zorgt er bijvoorbeeld voor dat ze geen smaak meer hebben. Hun smaak en goesting zijn aangetast. Dan zorgt de snoepkar telkens weer voor een heel fijn moment in een heel monotoon en zwaar leven. Er is een straaltje licht,”, vertelt Caroline.
Maar er is niet alleen de snoepkar, aldus de hoofdverpleegster en ze toont een kamer die vrij is. We zien een radio en een laptop, er hangt een klok en er staat een hometrainer. “Elke kamer heeft deze dingen. Het is allemaal doelbewust. De patiënten hier kunnen niet veel bezoek krijgen, ze kunnen niet de gang op of naar buiten, ze hebben daardoor geen besef van tijd, vandaar de klok. De radio brengt sowieso veel afleiding en via de hometrainer kunnen ze een beetje aan hun conditie werken. Ze kunnen ook spelletjes vragen om te spelen. Alles is supersteriel. Zo knokken de patiënten zich met veel moed een weg naar genezing. We zijn het Jan Degraenfonds en daardoor voor een stukje ook de Kiwaniërs van de Beerring zo dankbaar dat ze de kosten van dit alles dragen. Je ziet het zelf, de impact die jullie creëren is erg groot. En ze is onmisbaar. We hebben dankzij jullie zelfs attributen die in de kerstperiode kerstsfeer brengen,” besluit Caroline.
De Beerring steunt al jaren het Jan Degraenfonds dat werd opgericht om eer te brengen en ter eeuwige herinnering aan Jan Degraen -hij is de zoon van Kiwaniër Patrick- die nu 17 jaar geleden op zijn 19de overleed aan leukemie.