Vandaag start in aanloop van Erfgoeddag op zondag 21 april de Erfgoedweek. Het thema dit jaar is thuis. En dan moet ik spontaan denken aan de gelijknamige populaire tv-soap. Die begint met een heel vrolijk melodietje waarbij de hoofdpersonages breed glimlachend en blij in het beeld huppelen met de vrolijk gezonnen slagzin 'nergens beter dan thuis'. Maar wat dan volgt is niets dan miserie. En dat is nog zacht uitgedrukt: bedrog, nijd, overspel, leugens, afgunst, moord en nog zoveel meer van dat fraais. Je krijgt de indruk dat de Vlaamse gezinnen leven in één grote oorlogszone. Afgelopen weekend opende in de kerk van Beringen-Mijn de expo 'Mijn (t)huis op de cité'. Tussen de vele oude foto's hingen spreuken van Bond zonder Naam, simpele boodschappen maar met oh zoveel waarheid. 'Mensen missen een ruggegraat', Onze nationale koorts: hebzucht' of 'Danken doet goed! Dank je wel'. Misschien moeten de scenarioschrijvers van Thuis eens wat meer op zoek naar een stukje erfgoed van Bond zonder Naam om hun serie terug wat meer menselijkheid te geven. Want die menselijkheid was afgelopen weekend wel te zien op de expo van Citévolk Spreekt. Mensen die elkaar terug ontmoeten in een sfeer van nostalgie met oude foto's en met een tas koffie een een gratis stukje cake in de 'goei' kamer. Het leven in het echt is gelukkig geen soap.Of meestal toch niet. (Hans Put)