Er zijn van die dagen die je altijd bijblijven. En voor mij is dat maar één dag: 16 augustus 1977. Het is de dag dat Elvis overleed. Mijn buurjongen Daniel komt naar buiten gelopen op straat en roept 'Elvis is dood'. Eerlijk gezegd, ik wist op dat moment niet wie Elvis was. Ik was 11 jaar, luisterde wel eens naar de radio maar muziek was niet mijn grote interesse. Tot die dag!
Vanaf die zonnige zomerse dag in augustus 1977 geraakte ik in de ban van Elvis en muziek in het algemeen. Ik herinner me nog goed de dagen die volgden. Radio en TV hadden het alleen maar over Elvis, The King of Rock and Roll. Ik zat aan radio en tv gekluisterd. Op de parking van de Sarma in Hasselt kocht ik een boek over Elvis. Ik werd als tiener fan van een dood tieneridool. De liefde voor Elvis is blijven duren. Op 15-jarige leeftijd werd Radio Benelux in Paal mijn tweede thuis en Elvis was nooit ver weg. Toen ik jaren later het programma Piccolo presenteerde, draaide ik elke dag een nummertje van Elvis. Elvis bracht mij de liefde voor muziek, voor rock&roll. Nu veertig jaar later is Elvis niet vergeten. Studio Brussel, Radio 2, TV Limburg, jong en oud, iedereen is nog begeesterd door Elvis Presley. The King lives forever! (Hans Put)