Een ochtendwandeling in de mist op de Beringse terril levert genoeg plaatjes op om nog na te genieten van de prachtige natuur. De Mijnterril van Beringen prijkt in het midden van de driehoek Beringen-Beverlo-Koersel en wordt geflankeerd door de Vallei van de Zwarte Beek. Het ANB beheert dit gebied, dat een oppervlakte van 60 hectare beslaat. Na de mijnsluiting kregen mijnterril 2 en de omliggende grond een nieuwe bestemming als Vlaams natuurreservaat.
Kruiden en grasmengsels werden uitgezaaid. De natuur hielp daarbij een handje dankzij dragers als wind en dieren. Op de steile hellingen van de Mijnterril van Beringen floreren bosjes zomereik, ruwe berk, meidoorn, hondsroos en bosrank. Sint-Janskruid, margriet, boerenwormkruid, duizendblad en wilde peen wedijveren met elkaar voor een plekje op de meer zonnige, open delen. Vogels als veldleeuwerik, boompieper, en graspieper laten zich die kruidenweelde welgevallen. Het is voor hen een uitgelezen biotoop om te broeden. En deze ochtend kregen we reetjes, schapen, konijnen, spinnen en acrobatische slakken in het vizier. Meer info en het nieuws van de boswachter kan je volgen via deze link.