Al de vluchtelingen uit Oekraïne die in Beringen zijn toegekomen konden in eerste instantie ondergebracht worden bij gastgezinnen. Ondertussen zijn al verschillende gezinnen zelfstandig gaan wonen. Hanne Thomes en Stefaan De Boeck uit Koersel gaven zich op om te fungeren als gastgezin. Hun gezin werd plots uitgebreid met Yulia Polishchuk, Lasha Papiashvili en het zoontje van Yulia: Nazar Velychko. We gingen op bezoek en werden warm onthaald, dat kan niet anders. "De situatie in Oekraïne heeft ons heel erg aangegrepen. Stel je eens voor dat je zelf in België een probleem krijgt door oorlog en dat wij zelf met onze drie kinderen moeten gaan vluchten. We zouden dan ook graag een huis hebben als onderdak in de plaats van tenten of een kamp. We hebben dan met onze kinderen hierover gepraat en hebben ons ingeschreven via de Stad Beringen. We zouden dan wel zien wat het zou brengen", zegt Hanne.
En het heeft iets bijzonders gebracht.
"Het heeft ons een heel mooi gezin gebracht en ook veel vriendschap. Het klikte meteen. Het zoontje Nazar heeft dezelfde leeftijd als onze tweeling en Nazar zit in de klas met onze zoon en dat gaat goed. De kinderen speelden meteen met elkaar, ze leren ook van elkaar. Zo wordt er nu ook wat meer Engels gesproken door onze kinderen".
Hoe verloopt de communicatie met de ouders?
"In het begin was dat met wat Engels en via een vertaalapp, ondertussen volgen ze lessen Nederlands en proberen we zoveel mogelijk Nederlands te praten", zegt Hanne.
Ondertussen is het gezin goed ingeburgerd en is het stilaan op zoek naar een eigen stek. Ze willen graag in Beringen blijven omdat zowel Nazar als de ouders zich hier goed voelen. Yulia is Oekraïense, haar man Lasha is Georgiër. Voor hem is het al de derde oorlog die hij meemaakt en na twee oorlogen in Georgië is hij voor de derde keer op de vlucht voor Russische troepen.
"Omdat er in Polen en Duitsland al veel vluchtelingen waren, kozen we ervoor om door te reizen naar Brussel. En zo kwamen we dan uiteindelijk in Beringen terecht", zegt Yulia.
Ze lieten hun boerderij en hoevewinkeltje achter. Ook het gemis van de familie is groot. Haar broer is in militaire dienst, de mama van Yulia bleef achter op de boerderij. De situatie in Oekraïne wordt op de voet opgevolgd.
"We volgen de situatie via het internet of contact met onze familie. Het zuiden en het oosten van Oekraïne is het ergst getroffen en de mensen lijden er het felst. We missen ons land wel. Of we ooit nog teruggaan, weten we niet. Omdat de oorlog nog lang zal duren en ook na het einde van de oorlog zal de economische situatie nog lang heel slecht zijn. Daarom gaan we proberen hier te blijven om een nieuw leven op te bouwen. Het is voor onze kinderen dat we hier een nieuwe toekomst zoeken", zegt het koppel.
De zoon van Yilia is mee gevlucht, de dochter van Lasha is nog in Georgië. Het is de bedoeling om Liza ook te laten overkomen. "Liza studeerde in Georgië en het was de bedoeling om ze naar Oekraïne te laten komen na het schooljaar. De oorlog heeft er anders over beslist. Nazar maakt het hier goed, hij is gelukkig, dat zien we", zegt Lasha.
"We zijn heel blij dat we bij Hanne en Stefaan zijn terechtgekomen. We voelen ons hier erg op ons gemak", zegt Yulia.
Lasha en Yulia volgen nu Nederlandse les en zijn ondertussen ingeschreven bij de VDAB. Voor Hanne en Stefaan is het bijzonder druk geworden met drie extra gezinsleden. De slaapkamers werden allemaal herschikt om iedereen een plekje te geven.
"Ik ga niet zeggen dat het altijd even gemakkelijk is maar waar een wil is, is een weg. We eten, indien mogelijk, elke avond samen. We spelen samen kaart. We hebben een Oekraïens spel geleerd en zij een Vlaams spelletje. Zo leren we veel van elkaar. Maar Yulia en Lasha kunnen zich ook terugtrekken in hun kamer. We praten ook niet elke dag over de oorlog. We willen zoveel een normaal leven te leiden, we zijn één familie geworden. Ons leven is veranderd maar we krijgen ook veel terug", zeggen Stefaan en Hanne.
"Het is echt zeer nobel wat Hanne en Stefaan doen", zegt Yulia tot slot.
De kinderen spelen ondertussen op de achtergrond. Nazar speelt al mee met Rugbyclub 9 in Heusden-Zolder. Hij heeft een nieuwe sport ontdekt. Trots gaat iedereen mee op de foto.
(Hans Put - Met dank aan Stad Beringen)