Al een week probeer ik te herstellen van een heelkundige ingreep. Zo breng ik een ruim deel van mijn tijd horizontaal door. Mijn benen bewegen weinig, maar mijn wijze hoofd is des te actiever. En mijn krantjes lees ik daardoor elke dag wat aandachtiger dan vroeger.
“Oh oh, ik heb zorgen” zong Louis Neefs in 1967. Dat is – even natellen op mijn rekenmachientje – negenenvijftig jaar geleden! Of ik zo’n eenvoudige rekenkundige bewerking dan niet uit mijn hoofd kan maken? Natuurlijk wel, maar na wat ik pas in mijn krant las over een telfout van tien miljoen euro, waardoor het stadsbestuur van Lommel haar meerjarenplan moest intrekken, word je vanzelf wat voorzichtiger.
En als Lommelaar maak je je dan natuurlijk ook wel wat zorgen. Wie gaat voor dat tekort opdraaien? Tien miljoen euro minder in kas dan je gedacht had! Dat moet toch ergens gevoeld worden. Vierhonderd en drie miljoen driehonderd negenennegentig duizend oude Belgisch franken, zeg!
Zie ik ja daar al ijverig op je toetsen hameren? Ja, tel maar gerust na hoor! 1 € = 40.3399 BF.
Maar, zo verneem ik een paar dagen later van dezelfde krant, het gemeentebestuur laat weten dat dat is heus zo erg niet is. ‘Missen is nu eenmaal menselijk en de financiële situatie van onze gemeente is nog altijd gezond’.
Hoe moeten we dat begrijpen dan? Dat Lommel een gemeente is waar tien miljoen euro meer of minder niet eens echt gevoeld wordt? Wat voor godenkinderen zijn wij, de inwoners dan?
En toch ben ik er niet helemaal gerust in. Weten jullie nog dat er in de nabije toekomst 150 jobs gecreëerd zouden worden in ‘Diamond Valley’ op het Kristalpark, de grootste fabriek van synthetische diamanten in Europa? Het gebouw van 3.300 m² staat er spiksplinternieuw te wezen, maar het bedrijf, de firma Heyaru Engineering, is al een jaar failliet.
Let wel, dit gaat alleen nog maar over de gemeente Lommel. Niet over België waar meer dan een miljoen inwoners van onze fiere hoofdstad al ruim anderhalf jaar zonder regering zit. Niet over Europa waar Oekraïne een uitzichtloze oorlog ondergaat tegen de Russische Goliath en wij ‘kritisch toekijken’. En zeker al niet over de geopolitiek waar een volslagen onberekenbare oelewapper de ene chaos na de andere veroorzaakt!
Iedereen is het erover eens dat Trump lijdt aan de persoonlijkheidsstoornis die narcisme heet. Ik zoek het even op. ‘Narcist: iemand met een overdreven gevoel van eigen belangrijkheid die constant bewondering zoekt, gebrek aan empathie heeft en anderen manipuleert voor eigen gewin’. Die kerel is de baas van de grootste militaire macht ter wereld, gooit het hele politieke regime van een soeverein land (Venezuela) ondersteboven en dreigt onomwonden om het grondgebied van een bevriend land, NAVO-bondgenoot Denemarken, desnoods manu militari in te nemen (want hij heeft dat nodig!). En wij, Europeanen, staan er weer bij en ‘kijken kritisch toe’. Hij ontvangt met groot welgevallen de slijmerige complimenten van Mark Rutte. Hij geniet met afstotelijke trots van de speciaal voor hem bedachte Fifa Peace Prize ter gelegenheid van het Wereldkampioenschap Voetbal. En van Maria Corina Machado krijgt hij de nobelprijs voor de vrede die aan haar uitgereikt werd. Hij vond trouwens dat hij daar recht op had.$$$
Ons toekomstbeeld is m.i. zwaar bewolkt. ‘Every cloud has a silver lining’. Het wordt alleen elke dag moeilijker om die ‘zilveren voering’ nog te zien.
Oh oh, ik heb zorgen.
Chel Driesen