Terwijl men in het noorden van de VSA ijstijden beleeft, zorgt hun president in het zuiden voor verhitte toestanden. En hij heeft groot gelijk: buiten met al die teringzooi! Samen zorgen we voor een verkilde, koele tot ijskoude samenleving, want dat is wat we nodig hebben. Onze technocraten vragen er al langer om. Het staat ook hoog op het verlanglijstje van de tech-miljardairs en lobbygroepen van minder milieuvriendelijke industrieën ijveren hier ook al lang voor. Tijd dat er gehoor aan gegeven wordt en daarbij: ze hebben niet voor niets een deel van hun fortuin aan Pumrt gespendeerd. Dat mag ook eens renderen. De wereld is te koop.
Men zit er wel mee verveeld dat het woord ice al bestaat. Dat heeft een van die stomme voorgangers van presidenten weer niet in de gaten gehad! Die dubbele betekenis is niet alleen vervelend, maar kan door tegenstanders misbruikt worden. Er kunnen memes gemaakt worden die ICE in slecht daglicht zetten. Er zou gelachen kunnen worden met onze schietgrage buitenwippers. Dat willen we niet! Memes als wapen van desinformatie en miscommunicatie is ons voorrecht. Wij zijn de uitvinders van fake news en al de rest is… fake news!
Zo geschiedde: je mag op dit moment in de VSA voor alles waarschuwen, maar dus niet meer voor gevaarlijk glad ijs. “No, that’s no longer ice!” Dat is “frozen water”, bevroren water! ICE is de benaming die voorbehouden is voor die toffe, tot op het bot bewapende strijders voor de vrede. De mannen die alle obstakels buitensmijten en waarmee Pumrt straks zijn Nobelprijs wel wilt delen. Of dat misschien toch weer net niet.
Gelukkig is er nu in Vlaanderen ook een partij die het belang ervan inziet en ook een illegalenpolitie wil, een Vlaamse ICE. Binnen de partij wordt achter gesloten deuren nog druk gespeculeerd over de naam van dit agentschap. Sommigen willen het Engels simpelweg vertalen: IJS. Anderen vinden het leuker om er dan EIS van te maken, want dat klinkt net iets dwingender. Maar de voorzitter ziet het liever wat meer zwart-wit. Zijn voorstel is: FRISCO. Dan kan je eerst nog je tanden zetten in het knapperige laagje chocolade, dan de ijskoude vanille-brij aflikken om vervolgens - nadat je van de volledige consumptie geprofiteerd hebt - het volstrekt zinloos geworden stokje weg te gooien. Ice ice baby!
En zo zie je maar: als je in een democratie de juiste sterke leiders kiest, dan komt het alles nog goed. Dan is er hoop voor de toekomst.
Raar maar vooral niet waar!
Jan Verheyen