Het onderwijs heeft al enkele jaren te maken met een lerarentekort. Gelukkig zijn er zij-instromers, mensen die na een carrière elders de sprong naar het klaslokaal wagen. Zo ook meester Mark. Hij was in zijn vorige leven nog een vooraanstaand politicus, maar staat sinds oktober 2024 voor de klas. Wij gingen met hem in gesprek.
Hoe is de overstap voor u verlopen?
Mark: “Dat is toch niet echt zonder slag of stoot gelopen. Ik zou eigenlijk beginnen in het volwassenenonderwijs, maar dat was buiten minister Demir gerekend. Die ging er met de hakbijl door en voor ik het goed en wel doorhad, kreeg ik met kleuters te maken. Ik vermoed dat Demir met het afhakken van deze tak in de onderwijsboom het lerarentekort wilde aanpakken, want die vrijgekomen leerkrachten worden pionnen die ze elders kan inzetten. En het was meteen een besparing. Dubbele winst voor haar. Maar het verlies voor de maatschappij valt niet in cijfers uit te drukken, en misschien ook niet eens in woorden.”
Hoe valt het mee in de klas zelf?
Mark: “Tja… Ik moet zeggen dat ik nooit verwacht had dat ik met zo’n kleutergedrag zou af te rekenen krijgen. Je probeert ze iets te leren, maar bij sommigen pakt geen enkele verf. Neem nu den Donald. Die moet altijd zijn zin krijgen. Dus dan lees ik het boekje van ‘Rupsje nooit genoeg’ voor, maar die heeft niet door dat het over hem gaat.”
Zo te horen, hanteer je een anticiperende en positiverende pedagogie?
Mark: “Klopt. Dat is ook het credo van de school, maar soms geraak ik wel ontmoedigd. Opnieuw Donald. Je probeert zo’n manneke met schouderklopjes en complimentjes op het goede pad te brengen, maar … (korte pauze en een diepe zucht) Een voorbeeld: we hebben hier op school de ‘flink-prijs’. Het kleutertje dat niemand anders heeft pijn gedaan, altijd goed zijn best heeft gedaan enz. krijgt die prijs. Donald en zijn ouders vinden dat hij die prijs verdient want hij is toch wel acht keer flink geweest. Maar ja, iemand anders heeft de prijs gekregen en nu is het hek van de dam. Zijn ouders zijn naar de directeur gestapt, want Donald had volgens hen recht op de ‘flink van de week’.”
Dat ouders niet meewerken, maakt het ook niet gemakkelijker.
Mark: “Nee. Zeker niet. We zouden met zijn allen aan dezelfde kar moeten trekken. Maar die ouders zeggen nu vlakaf dat Donaldje niet meer flink hoeft te zijn, want ja, hij heeft de prijs toch niet gekregen. De volgende dag was hij met zijn boekentas andere kindjes aan het afkloppen. Dat krijg je dan, hé. Die ouders kiezen daar dus eigenlijk zelf voor. Ik vraag me af of ze dat zelf wel door hebben. Ik vind dat zo raar.”
Word je daar dan niet moedeloos van?
Mark: “Dat gebeurt wel eens, maar het enige wat helpt, is positief blijven denken en ervan uit gaan dat je wel iets kan betekenen en veranderen. Ik probeer om niet te veel terug te kijken en leef van dag tot dag. De afkorting van onze school staat daar ook voor: Na Avond Volgt Ochtend. De wereld zal blijven draaien en morgen komt de zon opnieuw op.”
Bedankt voor jouw getuigenis. We vinden jou in ieder geval heel erg hero-positief.
Jan Verheyen