Woensdag legden we onze lezers de vraag voor of iemand meer wist over het kapelletje aan de Blauwe Kei en over het huisje dat er pal naast ligt. Die oproep leverde heel wat waardevolle reacties op, die samen een groot stuk van het mysterie hebben opgelost.
Een bijzonder persoonlijke getuigenis kwam van Marie-Christine Lafosse. Haar grootouders en moeder woonden vroeger in het huis achter het kapelletje. Haar grootvader, Eugène (Gène) Leysen, werkte bij de Dienst voor Scheepvaart als brugwachter. Samen met zijn vrouw Marie de Boulle en hun kinderen Frans, August, Maria, Anna en Iréne woonde hij in de brugwachterswoning aan de Ankerstraat.
Dat verhaal brengt meteen ook duidelijkheid over de naam die in de steen van het kapelletje is gekerfd. Die blijkt van
Iréne te zijn, de moeder van Marie-Christine. Zij kerfde haar naam in
1955, toen ze 15 jaar oud was. Een jeugdige deugeniet, zo blijkt, waarvan het spoor tot op vandaag zichtbaar is. Het artikel bracht bij Marie-Christine warme herinneringen boven aan de vele verhalen die haar moeder vertelde over haar jeugd aan het kanaal.
Ook andere lezers droegen hun steentje bij. Johan Knaps vond via Google Maps een oudere foto uit september 2020, waarop in het kapelletje nog een beeld stond van Maria met het kindje Jezus op de arm.
Pierre Van Bommel wees erop dat ook Erfgoed Lommel, via schrijver Christ Van Endert, al aandacht besteedde aan dit kapelletje. In dat artikel wordt bevestigd dat het om een Mariakapelletje gaat dat omstreeks 1948 werd gebouwd door Eugène Leysen, die toen samen met zijn vrouw in het aanpalende huis woonde.
Johan Timmermans verwees aanvullend naar het boek Kapelletjes in Lommel, eveneens van Christ Van Endert, waarin het kapelletje wordt vermeld.
Tot slot bracht Ferdi Geerts nog extra historische duiding. De brugwachterswoning aan Ankerstraat 1, samen met het kapelletje, is eigendom van De Vlaamse Waterweg en staat al jaren leeg, aldus Ferdi. Vast staat dat de woning niet voorkomt in de Atlas van de Buurtwegen van 1845. De vermelding op de website van het Agentschap Onroerend Erfgoed is volgens hem dan ook niet volledig correct. De veronderstelling dat het pand dateert van rond 1860 lijkt aannemelijker, aangezien het kanaal Kamp van Beverlo werd aangelegd tussen 1854 en 1857. In het Engels heet dat een “educated guess”. De woning diende als verblijf voor de brugwachter die verantwoordelijk was voor de brug over het kanaal, op de plek waar het kanaal uitmondt in de zwaaikom van de Blauwe Kei.
Met dank aan al deze lezers voor hun boeiende aanvullingen en gedeelde herinneringen.