De rapportage van de stad over 2024 toont goede resultaten op vlak van hernieuwbare energie, maar ook onthutsende cijfers over energiezuinige renovaties bij gezinnen.
Voor Kris Verduyckt (Samen Vooruit) vormde de symbolische start van de zitting, met 'Earth Song' van Michael Jackson, een wrang contrast met wat volgde: “We hebben maar één planeet. Maar als je vandaag de vraag stelt of we er goed voor zorgen, dan moet het eerlijke antwoord ‘nee’ zijn. Het rapport bevestigt onze grootste vrees: gezinnen in slechte woningen worden niet bereikt door het beleid,” stelde hij scherp. “0% fossielvrije renovaties – dat is niet zomaar een cijfer, dat is een beleidsmanco. Mensen die het zich niet kunnen veroorloven om zelf te renoveren, blijven letterlijk en figuurlijk in de kou staan.”
Hij wees erop dat energiebeleid geen exclusieve klimaatzaak is, maar ook een sociale plicht: “Energiearmoede is reëel. Als we niet beter begeleiden en stimuleren, verergert de ongelijkheid alleen maar. Dit beleid is onvoldoende ambitieus.”
Schepen Joris Mertens (CD&V) reageerde met begrip, maar wees op de realiteit van het stedelijk weefsel in Lommel: “We doen wat binnen onze mogelijkheden ligt. Lommel is geen stad met grote appartementsblokken of cohousingclusters waar je vlot collectieve renovaties kan uitvoeren. Onze woonstructuur is versnipperd, wat zulke ingrepen moeilijk maakt.”
Mertens benadrukte wel dat Lommel koploper in CO₂-reductie is binnen Limburg: “Op het vlak van hernieuwbare energie, elektrische voertuigen en verlichting hebben we forse stappen gezet. Maar we onderschatten de renovatie-uitdaging niet.”
Ook het beleid rond verharding en ontharding kwam aan bod. Lommel moet volgens de Vlaamse doelstellingen tegen 2040 veel verharding terugdringen. Verduyckt merkte op dat de stad daar nog geen échte keuzes maakt. “Vergroenen bij het evenementenplein van de Soeverein is lovenswaardig,” zei hij, “maar tegelijk zien we nieuwe parkeerzones elders. Dat is boekhoudkundig vergroenen. Echte keuzes vragen dat we op meerdere fronten tegelijk vooruitgang boeken.”
Het debat ging verder dan cijfers. Rita Philippo ( Samen Vooruit) en Karel Wieërs (N-VA) stelden de vraag welke politieke keuzes er gemaakt worden: “Lommel is geen arme stad. We investeren miljoenen in bushaltes, kunstprojecten en evenementen. Dan kunnen we ook middelen vrijmaken voor iets fundamenteels als energiezuinige woningen,” aldus Wieërs. Verduyckt: “Een kunstwerk is mooi. Maar een warm huis is noodzakelijk.”
Het debat bleef beleefd, maar scherp. Het onderstreepte hoe de klimaatopgave alsmaar vaker raakt aan sociale, financiële én stedenbouwkundige realiteiten, en dus ook aan politieke keuzes.
Hoewel het rapport formeel niet ter stemming werd voorgelegd, stond één conclusie als een paal boven water: het klimaatbeleid van Lommel heeft nood aan bijsturing, verdieping én versnelling.