Met Guido Gezelle duiken we terug naar de 19de eeuw. Gezelle was één van de gekendste dichters van zijn tijd en werd ook in de 20ste eeuw nog veel gelezen. Vandaag is Gezelle nog altijd een bron van inspiratie en studie. Zo zijn er nu nog het Guido Gezellegenootschap en de Guido Gezellekring. Zij zullen volgend jaar een Gezellejaar organiseren om de 125ste overlijdensdag te vieren. Maar wie was Gezelle? Hij wordt geboren op 1 mei 1830 in Brugge als zoon van Pieter Jan en Monica Devrieze. Van vader erft hij de liefde voor de natuur en de kunsten van het vertellen en de liefde voor het rijmen. Van zijn mama kreeg hij zijn diepe vroomheid. Guido Gezelle ging na zijn collegejaren in Bruggen naar het seminarie van Roeselare en wilde missionaris worden. Uiteindelijk wint de liefde voor het woord dat hij combineert met het priesterschap en het onderwijs. Zijn gedichten zijn dan ook vaak geïnspireerd door godsdienst. Het levert hem kritiek op vanuit liberale hoek. Gezelle ligt ook aan de basis van verschillende tijdschriften zoals Loquela en Biekorf. Hij studeerde ook graag: het werk van andere dichters en schrijvers, de Vlaamse taal en verdiepte hij zich in het werk van de 14de eeuwse mysticus Jan van Ruusbroec.
Guido Gezelle overlijdt op 1 december 1899. Zijn begrafenis is voor die tijd een uitzonderlijke gebeurtenis. Overal hingen de vlaggen halfstok. Een militair detachement vormde een erehaag. In de kerk vond men ongeveer allen, gelovig of ongelovig, die meetelden in literair Vlaanderen. De Belgische regering was vertegenwoordigd door minister Jules de Trooz. Guido Gezelle gaat de geschiedenisboeken in als de grootste dichter van de 19de eeuw.
Verschillende gemeenten in Vlaanderen eren Gezelle met straatnamen of monumenten. In Koersel is er dus de Guido Gezellestraat, de voormalige bibliotheek van Beringen-Mijn kreeg ook de naam van Guido Gezelle.
Meer info over Guido Gezelle via deze link.