Gisteren in de krant gelezen: ‘De Nederlandse evangelist Bert Bruinekreeft strijkt van vrijdag tot zondag neer in de Evangelische Kerk in Tongeren’. Hij ‘strijkt er neer’! Als een engel uit de hemel! Hij komt er o.a., als hij de kans krijgt tenminste, homoseksuelen genezen. Genezen! Nu hebben talloze wetenschappelijke onderzoeken al lang aangetoond dat homoseksualiteit absoluut geen ziekte is. Er valt bijgevolg niks te genezen.
Door zijn bemiddeling genezen ook kanker- en MS-patiënten en stappen kreupelen vrolijk uit hun rolstoel! Moet er nog zand zijn? Zouden ze zo’n fundamentalistische oelewapper eigenlijk niet in gedwongen behandeling moeten sturen?
‘Moet er nog zand zijn’ is een Vlaamse uitdrukking die zoveel betekent als: ‘Kan het nog straffer?’
Onlangs heb ik het boek ‘The Sandcastle’ van Iris Murdoch uitgelezen. Een prachtige psychologische roman over een relatie die onmogelijk kon lukken omdat ze geen basis had. De titel van de Nederlandse vertaling luidt dan ook ‘Op Zand Gebouwd’, een uitdrukking die betekent dat iets gedoemd is om te mislukken.
Vreemde aanloop voor een column over Lommel?
Lommelaars zijn hulpvaardige mensen. Dat heb ik de vorige week nog maar eens mogen ondervinden toen mijn goede vriend Jaak mij een mailtje stuurde. Jaak weet dat ik wel eens aan wanhoop ten prooi val als de inspiratie voor een nieuwe column, ook in het zicht van de deadline, dreigt uit te blijven. En hij stuurde me een heleboel interessante – en grappige – informatie over Lommels zand.
Toen ik voor een toespraak eens op zoek was naar een beeld dat op adequate wijze ‘zinloosheid’ weergaf, kwam ik in eerste instantie niet verder dan de recyclage van een eerder gebruikte metafoor: de benoeming van een gynaecoloog in Vaticaanstad. Ineens kreeg ik de ingeving: ‘Lommelzand exporteren naar Arabië’. Een onzinniger activiteit kon je toch nauwelijks bedenken, vond ik!
Welnu, Jaak vertelt me dat Lommelaar wijlen Wim Verkammen, destijds ambassadeur in Saudi-Arabië, ginds ooit een beleefdheidsbezoek ontving van Stanislas Emsens van Stevensvennen, die effectief zand kwam verkopen aan de woestijnbewoners!
Ja, daar moest dus nog zand zijn!
De Sahara is onze trots, maar Lommel heeft nog een tweede Sahara onder de voeten! De Lommelse ondergrond is een goudmijn.
Overigens, en ik citeer Jaak nog maar eens: ‘Zand ontmoeten we reeds vroeg op onze levensweg. We worden als het ware met zand tussen de tenen geboren en uiteindelijk, op het einde van de rit, worden we eronder bedolven.’
Ik beloof jullie nog veel meer zand in de volgende column.
                                                                         Chel Driesen