De politieke poppen zijn aan het dansen en de prijzen swingen de pan uit, terwijl de regering er niets van bakt. Wat is er veel frustratie over de inflatie en verontwaardiging over de geldontwaarding. Niemand lacht met een verlies aan koopkracht. Is er economische verbetering in zicht? Wordt het ooit terug beter, of is dat ijdele hoop? Gelukkig is er wel nog genoeg werkgelegenheid. Trouwens, vooral dat woord ‘ijdel’ intrigeert me, omdat het zo dubbelzinnig is: enerzijds is het een synoniem voor nutteloos, zinloos en vergeefs, anderzijds betekent het ook hautain, snobistisch en verwaand. In zeldzame gevallen vinden beide betekenissen elkaar op de arbeidsmarkt.
‘Wiet’ kleine niet eert, is ‘t grote niet weerd, vindt de Amerikaanse in het geld zwemmende en voortdurend blowende artiest Snoop Dogg. Cannabis kan na bisnummers, maar eigenlijk altijd en overal. Dat is het motto van de immer provocerende rapper, die uitblinkt in gewelddadige en vrouwonvriendelijke teksten. Het zelfstandig prepareren van zijn circa tachtig (!) dagelijkse pretsigaretjes is hem te tijdrovend. Om die reden nam hij een persoonlijke jointroller in dienst. Snoop Dogg, die als kind al vaak in aanraking kwam met de politie vanwege zijn druggebruik, betaalt zijn werkkracht naar eigen zeggen een habbekrats. Uit goede bron vernam ik dat het gaat om een jaarloon van meer dan 50.000 dollar en een hoop extra-illegale voordelen zoals gratis wiet, compensatie voor alle gemaakte kosten en nog een hoop ‘shit’, maar wat mijn goede bron daarmee bedoelt, laat ik in het midden. Voorts gaf hij ook nog aan dat zijn wietwerknemer pas een loonsverhoging had gekregen vanwege de inflatie.
Niet-alledaagse, nutteloze en dus ijdele jobs ten dienste van welvarende en ijdele mensen… Ze zijn van alle tijden. Een slordige vijfendertig eeuwen geleden leefde de Egyptische farao Toetanchamon. Hij heeft zijn beroemdheid vooral te danken aan het feit dat zijn graf vrijwel ongeschonden bleek te zijn. Daardoor is er relatief veel over hem geweten, vooral dankzij historici, die waarschijnlijk nog geloofwaardiger zijn dan mijn eigen betrouwbare bronnen. De Egyptische farao had een botziekte en liep met een stok. Er zat een centimeter verschil tussen de lengte van zijn benen en hij had een scheve ruggengraat en een klompvoet. Bovendien miste hij een teen aan zijn andere voet. Al deze kwalen waren waarschijnlijk het gevolg van de vele inteelt die aan hem vooraf is gegaan. Toetanchamon stierf op negentienjarige leeftijd en was amper negen jaar toen hij zijn vader als farao opvolgde. Een snotneus dus. Dit alles heb ik niet onthouden uit mijn schoolse geschiedenislessen, maar daarnet netjes geresearcht op het internet. Daarbij botste ik (zonder dat ik daarbij zelf een botziekte opliep) op een bijzonder interessant weetje: Toetanchamon zou iemand in dienst hebben gehad die professioneel in zijn neus peuterde. Niet in de eigen neus welteverstaan, maar in die van de farao. Naar verluidt bestond het loonpakket voor deze vermoedelijk meest waardeloze baan aller tijden uit drie stuks vee, kost en inwoning. Een habbekrats, zou Snoop Dogg zeggen, zeker om vrij te kunnen snuiven.
Danny VANDENBERK