Nu is de wachtzaal van een artsenkabinet niet de eerste plaats waaraan ik zou denken bij een dreigend gebrek aan inspiratie. Maar de laatste dagen had ik wel het een en ander aan mijn hoofd en een paar bezoeken aan de dokter hoorden daar ook bij. Het was me daardoor helemaal ontgaan dat er een deadline om de hoek loerde.
Bijgevolg nam ik vanmorgen braaf plaats in De Zorgpoort. Er heerst momenteel weliswaar een griepepidemie in het land, maar er zat opvallend weinig volk. En ze gedroegen zich helemaal gelijk wachtende patiënten zich horen te gedragen. Een mevrouw met een hoofddoek deed of ze in een tijdschrift over auto’s las. Een andere dame ondernam allerlei vergeefse pogingen om haar baby stil te houden. Een heer op jaren kwam wat wankel binnengeschuifeld en ging toen moeizaam zitten. Geen enkele poging tot een onderhoudend gesprek. Nee, zelf had ik er ook geen zin in. En toen stapte het prototype van de atypische patiënt in hoogsteigen persoon binnen: een man van een kleine zeventig jaar of zo. Hij knalde een ‘goeiemorgen’ doorheen de gewijde stilte en koos zijn stoel recht tegenover me. “Kaawd hé”, brulde hij tegen de oudere man. “Bé zoe weejër is diejë va mé mèr zoe gróówët mir.” En hij toonde een spatie van ongeveer één centimeter tussen duim en wijsvinger. Hij schaterlachte aanstekelijk. Ik dook in mijn tijdschrift, want ik weet, als je geen zin hebt in een conversatie, moet je nooit, op geen enkele manier, reageren op iets wat zo iemand zegt.
“Zéddë ziek?”, vroeg hij op volume 7 aan zijn slachtoffer. “Nee”, zei die, “gevallen”. “Ik zén òk nie ziek zèllë”, stelde hij ons gerust. “Ik kóm blüt löttën tré(kk)ën. Dè dün ik éllëk jowër.” Oef, ik werd binnengeroepen.
Mijn huisarts stuurde me naar ‘de radiologie’ in Overpelt. Of ik niet eens een vriendelijk stukje over Overpelt wou schrijven, vroeg me daar een verpleegkundige. Ik wil wel. Maar wat? Toen ik na een kort bezoek aan mijn zus in de Heesakkerstraat (het ‘Hezerken’) naar huis reed, wist ik het. De stadsring van Overpelt! Daar kunnen ze in Lommel een flinke punt aan zuigen! Voilà! Terug vriendjes?
Chel DRIESEN